vraag

Huh? hoe voeg je een Itunes bestand toe?

Stage: les 14, 15 en 16 'Doemdoem tjak diggie doemdidoem tjak'

Renske en ik zaten zo heerlijk te zitten vanmiddag in de trein, we hadden even geen zin om meteen weer te gaan bloggen. Dus hebben we rustig gekletst en een SO voor volgende week bedacht.

Wederom een goede stagedag vandaag!

Ik ben begonnen met de 'Beatlesklas'. We hebben 'Twist and shout' herhaald. Door een kapotte computer/beamer-aansluiting besloot ik de 'call' te zingen en de klas de 'respons' te laten doen. Eigenlijk was jongens en meisjes het plan maar soms lopen dingen gewoon even anders.

Daarna mochten de leerlingen nog even oefenen waarna ze voor moesten spelen voor een cijfer.

Deden ze best goed zeg! Vooral Floris, een drummer. Hij speelde de gevraagde beat met wat extra fills in een fijne groove. Ik zei hem dat hij wel even iets moeilijkers mocht drummen: 'Oh, mag het ook in een sneller tempo zijn?' Ik: 'Natuurlijk, ga je gang'. En daar ging die hoor!

'Doemdoem tjak diggie doemdidoem tjak'. Jeee, wat kan die jongen drummen zeg! De hele klas legde het oefenen even stil om te luisteren. 'Een 10!'

Gert-Jan had niet veel aan te merken op de les. Eigenlijk niks. Was ook niet een erg didactisch lesje natuurlijk.

Daarna hadden Renske en ik weer ons koortje. Renske heeft 'Remember me my deir' verder aangeleerd en ik 'Sentimental Journey'. Opname is bijgevoegd.

Toen nog het vijfde uur met mijn 1havo klas. Ik begon met iets te vertellen over vorige week, wat ik precies wel en niet wilde hebben. Wow, ze waren heel stil en luisterden allemaal. Ik d8: dat gaat goed, nu heb ik ze. Vervolgens ontspande ik weer teveel waardoor ik tijdens het zingen van de twee popliedjes (chasing cars en i'm yours) vaak om de aandacht moest vragen. Mijn houding en mijn spreekstem zijn net te rustig. Ik moet er een schepje bovenop doen.

Zoals ik dat noem is Renskes 'basisenergie' wat hoger dan die van mij waardoor zij automatisch minder hoeft te doen om met een goede houding voor de klas te staan.

Ik leer veel van deze stage!

Zal proberen meer dingen te zeggen zoals 'En nu is het stil' ipv 'Ik wil dat het nu stil is'. Ik heb vaker zinnen die ik net verkeerd breng.

De klas is wel heel leuk overigens! Ze hebben aan het eind van de les nog erg goed hun best gedaan met spelen en toen ik de afsluitende woorden sprak had ik weer de volledige aandacht.

Opname van 'I'm yours' is ook bijgevoegd. Dit is het resultaat van 1 keer doorzingen. Aankomende week ga ik nog aandacht besteden aan uitspraak ed.

Dat was in het kort wat ik gedaan heb en wat we besproken hebben.

Volgende week de laatste twee lessen. Ik heb er erg veel zin in!

Stage: les 11,12 en 13 'brombrom, joehoe! melodie?'

Weer lekker in de trein terug met Renske, tijd om te bloggen!
Was weer een goede stagedag vandaag. Ik zal het dit keer wat korter houden.

De eerste les die ik gaf was aan het lieve 1TL klasje.
We hebben ‘Wat zou je doen’ afgerond en opgenomen (extra stimulans om heel goed hun best te doen)
Daarna heb ik kort de theorie van vorige keren herhaald en toen mochten ze ‘In the end’ gaan spelen. Ik had gezegd dat ze mochten gaan drummen als ze de pianopartij goed kenden. Fanatiek dat die jochies toen waren!
Eigenlijk had Maurice er niet zo veel op aan te merken.

Daarna weer het koortje. Ik heb met ze ingezongen en ‘Sentimental Journey’ aangeleerd, dat ging erg vlot. Het is vooral de kunst ze enthousiast te laten zingen. Renske heeft ‘Remember me my deir’ herhaald en we hebben ‘Twullendidap’ gedaan. Het grootste deel zingt oké maar die bassen! Echt wonderbaarlijk wat voor een klanken zij produceren als ze ons nazingen.

Het vijfde uur had ik de wekelijkse 1H klas. Ik heb weer kort de theorie herhaald zodat ze lang konden spelen. Het spelen vinden ze erg leuk! Als piano goed ging mochten ze doorschuiven naar drums of basgitaar.
Aan het eind van de les hebben we een bandje gevormd. 1 ll op piano, 1 op bas, 1 op drums en ik zong.
Op zich een prima les. Ik ben alleen niet zo consequent geweest, sommige dingen gingen langs me heen en ik had geen zin om mijn energie daaraan te geven, dat had ik eigenlijk wel moeten doen.

Reflectie Maurice:
-Beter dan vorige week, gestructureerder
-Ik vind het opruimen erg belangrijk, dat verliep nu te rommelig, doe daar wat mee
-Tijdens het bandje aan het eind moet je eisen dat het gewoon helemaal stil is!, uit respect voor de leerlingen die aan het spelen zijn, nu was het wat onrustig.
-‘Met harde hand’ de leerlingen duidelijk maken wat de bedoeling is
-Vraag leerlingen niet welke liedjes ze eventueel zouden willen zingen, dan krijgen sommigen hun zin en anderen niet.

Reflectie Renske:
+Stil krijgen, doe je geduldig!
Gain attention->je loopt rond en kijkt veel leerlingen aan.
+’Geen zin in hetzelfde als vorige week’
+Uitleg=kort&duidelijk
+Ezelsbruggetje
?Je laat lln voorklappen als het niet helemaal stil is
-Ze gaan door je heen, mag je toch wat van zeggen
+Als het echt stil ik zeg je: ‘Fijn dat het stil is’
+Vlot gewisseld
Iedereen doet mee
+Quinten,Lieke en .... laten spelen.

Vraag:
Is het inderdaad niet slim om leerlingen te vragen welke liedjes ze eventueel zouden willen zingen? Vragen Renske en ik ons af. Ik probeer zo een beeld te krijgen van de muziek die bij ze leeft maar volgens Maurice krijg je vaak gezeik als je iets anders kiest dan sommige leerlingen gewild hadden...
Ik denk dat als ik beaam dat in een klas met 25 kinderen niet iedereen zn zin kan krijgen en ik een liedje heb gekozen wat mij geschikt lijkt het niet zo’n probleem moet zijn.

Stage les 8, 9 en 10: 'U moet de opnames op youtube zetten'

Wat ging deze stagedag snel zeg! We waren druk met zo veel dingen, het vloog voorbij.
Ik startte het tweede uur met de tweede klas waarmee Renske en ik het Beatleproject doen. Wat een leuke kinderen zijn dit toch!
Eerst een filmpje van de Beatlemania laten zien (die hysterie is echt ongelofelijk), daarna vier heel verschillende nummers laten horen. Ze kozen allemaal het lied wat ze het mooiste vonden en moesten uitleggen waarom. Door de korte tijd die we hadden kon ik er niet echt dieper op ingaan maar de boodschap was in ieder geval duidelijk dat The Beatles zoveel verschillende nummers hebben geschreven dat bijna iedereen er wel iets moois tussen vindt zitten.
Toen verder met het aanleren van de tweede stem. Ik heb een eigen tweestemmige opname laten horen, dat vinden ze altijd leuk. Een meisje zei:
‘Dat moet je op youtube zetten, dan wordt u misschien ontdekt’.
Het tweestemmig zingen vinden ze best lastig maar uiteindelijk ging het goed. Toen hebben we het met de begeleidingsband gespeeld (vier leerlingen speelden met mij mee, piano, gitaar bas en drums).
Vervolgens allemaal nog even aan het spelen en toen was het alweer tijd.
Ik had een er een goed gevoel over.

Reflectie Gert-Jan:
Goede les, je hebt mazzel met deze klas, bij een andere tweede klas zouden dingen niet kunnen werken (daarom hebben Renske en ik dit plan ook speciaal voor deze klas geschreven, duss...).
Misschien van tevoren een opdrachtblad bij de luistervoorbeelden uitdelen (bewust niet gedaan wegens tijdgebrek). Zou voor hun meer structuur kunnen bieden.
De grote variatie in je les is een voordeel maar hierdoor heb je minder tijd wat dieper op dingen in te gaan. (waarom, steeds doorvragen)
Luisteren was best lang, heeft ook zn voor- en nadelen.
Wat is LSD (Lucy in the Sky with Diamonds) dat wisten de leerlingen niet.

Het derde uur mochten Renske en ik het koortje doen! (hierna nog twee weken). We leren 2 koorstukken aan (leerlingen 4hv/4v/5hv). ‘Remember me my deir’ en ‘Sentimental Journey’. Was super leuk om te doen! Het aanleren ging best snel. De bassen zongen met elkaar ook al vier stemmig maar dat is moeilijk te veranderen vrees ik. Heb nu alweer zin in volgende week.

Het vijfde uur gaf ik weer aan mijn 1 havo klas les. Ze waren al ongelofelijk druk toen ik binnenkwam, wow!
Ik heb ‘Chasing cars’ van Snow Patrol laten horen, ze hebben meegezongen, toen heb ik het aansluitende speelstuk ervan toegelicht en voorgespeeld. Dit alles terwijl het regelmatig onrustig was. Mijn stof werd te langdradig omdat ik steeds dingen herhaalde (ik wilde dat iedereen luisterde en het zou begrijpen), dat was jammer, verder hield ik ze wel bij de les. Het spelen vonden ze heel leuk om te doen, erg herkenbare tune.

Maurice heeft enkel de minpunten benadrukt en was ongenuanceerd in zijn reflectie. Dingen die er niet toe deden noemde hij nog extra. (Ja ik weet dat het voor de leerlingen niet fijn is dat ik mijn blues plan heb stopgezet en met iets anders zijn begonnen maar dit hebben we vorige week samen besloten, punt) Op de een of andere manier vond ik niet alles relevant wat hij zei en kreeg ik het gevoel dat ik niet veel goed deed maargoed, mannen:P

Reflectie Maurice:
Ze waren al druk toen ze binnenkwamen.
Les ervoor speelt een rol (ik doe nu weer iets nieuws)
Eerder beginnen met spelen is beter (spanningsboog)
Te lang van stof in uitleg, moet kort maar krachtig (ik herhaalde teveel omdat sommige leerlingen niet op letten)
Speelstuk is wat eentonig door al die achtsten (maar ik wil juist dat ze dat goed kunnen en ze vinden het erg leuk!)
Volgende week een bandje vormen aan het eind van de les
Leerzame les.

Reflectie Renske:
- Wat zijn ze druk!
+ Je blijft rustigJ
+ Ik heb jullie helemaal niet gevraagd te gaan praten!
+ Je loopt rond, regel van Gagne) aandacht trekken
+ As = heel goed (ze weten het nog, je laat het zien)
+Maurice grijpt in, wat vind je daarvan?
? Schrijf fonetisch erbij: 1 ne 2 je 3 je 4 e
? Allemaal zingen, niet zo relevant, ze hadden hun blaadje niet (ruis)
Waarschuwing, ik zat er al op te wachten, daarna stil.

Ik vond het weer een leuke stagedag vandaag!

Vraag: Is het verstandig om niet te herhalen tot iedereen luistert als het onrustig in een klas blijft en gewoon door te gaan? (haalt vaart uit de les)

reflectie

Het laatste moment dat je geïnspireerd werd door iets of iemand.

Zorg voor jezelf!

Mooie dingen.

Stage les 6 en 7: 'Mevrouw, ik kan het!'

Vandaag een half uur eerder dan gewoonlijk opgestaan. We hadden namelijk een 40 minuten rooster.
Wat een wind! Ik trapte als een gek door om de trein op tijd te halen. Om 7.15 uur plofte ik tegenover Renske op de bank. Het licht zien worden in de trein is ook weer eens wat anders.

Mijn eerste les aan 1TL ging heerlijk. Dat was fijn na vorige week. Wat een lieve, brave klas!
‘Wat zou je doen’ rapten ze zo weg en het zingen erbij ging uiteindelijk ook goed.
Heb het kruis (#) uitgelegd en het ‘akkoord’. Ze waren doodstil en mijn uitleg was helder en efficiënt (had het goed voorbereid aangezien het vorige week onduidelijk was).
Na de uitleg gingen ze ‘In the end’ spelen. Dat vinden ze leuk! De stoerste jongens kwamen me zelfs roepen ‘Mevrouw, ik kan het!’
Ik heb ze op tijd op laten ruimen zodat ik nog even af kon sluiten met ‘Goed gewerkt!’ Toch erg prettig.
Maurice vond het een goede les, veel meer kwam er eigenlijk niet uit.
Heb geholpen met Renskes les (die ook erg goed liep) bij de basgitaren.

Toen de volgende les. (1H)
Chaos in het begin omdat niemand wist of de tweede bel nou wel of niet gegaan was, whaa, huh? ‘Mevrouw, ik ben helemaal niet te laat’. Zoooooeeeemmmm, iedereen roepen: ‘OOoooh, zie nou wel! We zijn toch allemaal op tijd’ Hilarisch.
(Gert-Jan had verkeerde tijd aan ons doorgegeven).

Ik heb vorige week even benoemd. Dat het onrustig was en dat het niet alleen aan hen lag.
Korte geschiedenis van de blues.
Herhaling vorige week: (bluesschema = 12 maten, elke maat 4 tellen). Het begrip ‘mol’ opnieuw uitgelegd. Ze snapten het!
Toen gingen ze allemaal spelen, vonden ze leuk, de ‘maar’ komt zo.
Op tijd opgeruimd en twee meisjes op de piano laten spelen terwijl ik de blues zong. Wat een giebelkippen zeg! Stiekem erg irritant.
En toen waren de 40 minuten alweer voorbij. Toch echt wel net te kort.

De ‘MAAR’ van mijn blues lessen, tevens ook de reflectie van Maurice:

De leerlingen hebben hiervoor ‘I gotta feeling’ gedaan. Strakke ritmes, catchy melodietjes. De blues ligt ze op dit moment niet.
Er is te weinig differentiatie in de pianopartij (alles 4 tellen aanhouden), de meesten hebben er in eerste instantie moeite mee, maar sommigen kunnen het erg snel en zijn dan klaar. Wat dan?
Het contrast met de vorige lessen en met hun muzikale interesse is bij deze klas te groot. Bij een andere eerste klas of in de tweede kan het prima werken.
Ik was van plan om volgende week de zang erbij te doen maar we hebben bedacht dat het misschien toch beter is met iets heel nieuws te beginnen. Vind ik wel jammer maar het lijkt me ook verstandiger.
Nu ga ik dus hard nadenken over een volgend 2 a 3 weeks projectje.
Maurice stelde een speelstuk van ‘pokerface’ of ‘where is the love’ voor, ik weet het zo net nog niet. Moet even bedenken wat ik nou echt wil. Tegelijkertijd is het wel belangrijk dat deze klas enigszins gelijk blijft lopen met de andere eerste klas die ‘In the end’ doet. Begrippen als vingerzetting, akkoord, clear, distortion komen daar voor. Lastig, iemand ideeën?

Reflectie van Renske:

Ik vraag aandacht door:
-te wachten, ‘ssst’, te kijken, ‘Oke, let goed op!’
+inleiding is duidelijk
+‘wie weet...’ je betrekt de klas erbij
+checken of ze het begrepen hebben
? waarom vraag je geen leerling om de zwarte toets in te drukken, = dubbelcheck
+nabespreken
+voordoen voor leerlingen
?vond je het drummen oke tussendoor? (maurice heeft 4 leerlingen laten drummen zonder mij te vragen)

Volgende week ga ik weer verder waar Renske gebleven is met ons ‘Beatleproject’ en kom ik met iets nieuws voor deze 1H klas. Ben benieuwd wat het gaat worden.

Stage les 4 en 5: een beetje op je bek gaan is best leerzaam

Heeeeeeeeeheeeeeee. Renske en ik zitten weer in de trein terug naar Utrecht. Wat een dag!
Eerst kreeg ik een smsje van Rens dat ze om 7.05 uur wakker schrok (wekker een uur te laat) en ging proberen om alsnog de trein van 7.25 uur te halen.  Dat lukte uiteindelijk wonder boven wonder.
Toen trok ik de deur achter me dicht zonder mijn sleutelbos bij me te hebben (durfde mijn huisgenootjes niet wakker te bellen dus ben als een malle naar de bus gaan rennen). Gelukkig haalde ook ik net op tijd de trein. Even tijd om bij te komen en toen begonnen we aangekomen op school ieder al snel met onze eigen les.
Renske had de 1TL groep, liep zeer gesmeerd naar ik vernomen heb.
Ik ben gestart met het Beatlesproject met de 2HV klas. Ging op zich best redelijk, ook al was ik achteraf toch niet tevreden. Dit kwam doordat:

-de les rommelig begon (Kiki had per ongeluk mijn teksten, zul je zien in het filmpje wat nog komen gaat) ik erg vaak ‘Eh’ zei (dat doe ik als ik nadenk)
-ik pas in de loop van de les enthousiast begon te worden en te vertellen.
-ze ‘Let it be’ vorig jaar al gezongen hadden, er viel niet veel aan te leren.
-Renske en ik in onze voorbereiding niet bedacht hadden om meteen een filmpje te laten zien als we het hebben over de hysterische meisjes die door de concerten heen gilden, zulke extra dingen maken de les nou juist leuk en de stof tastbaar. Volgende keer ook gewoon plaatjes laten zien van de bandleden en dat soort leuke afwisselingen.
-we de pianopartij echt hebben overschat, dat moeten we veeel makkelijker gaan maken.

Ze luisterden verder wel prima en het liep allemaal ook wel dus volgende week wordt het waarschijnlijk een echt goede les als Renske al deze dingen meeneemt.

Reflectie Gert-Jan:

-Pianopartij makkelijker maken (4 lossen melodietjes in plaats van akkoorden met een baspartij)
-Noten erbij zetten
-Wat chaotisch begin
-Goed dat je het gesprek met ze aan gaat (bv ‘wie weet de namen van de Beatles en wat ze spelen’?)
-Goed dat je Merseybeat noemt
-Herhalen van de geschiedenis is belangrijk
-Laat dingen zien en horen die je vertelt!
-Uitdelen kan sneller (zie filmpje)

Tussenuurtje
Kopje thee
Voorbereiding even doorlezen
Praat, praat

Toen was Renske wederom aan de beurt met het lieve klasje van Gert-Jan.
Liep wederom ontzettend soepel (check dr blog), Renske, you go girl!

Pauze

Daarna brak mijn leerzame (blijkt nu) les aan:

Het begon er al mee dat ik tegelijk met de leerlingen binnenkwam in het lokaal aangezien Maurice wat laat arriveerde. Ik had ze allemaal even een hand willen geven bij de deur (bij Gert-Jan ook gedaan) en vind het altijd prettig mijn dingen vast klaar te leggen maar dit moest ik dus doen toen de leerlingen ook binnenkwamen.
Ik ben frontaal begonnen met het herhalen van de lagen in een lied van vorige week. Dat ging prima maar ik merkte wel dat ik soms naar woorden moest zoeken om iets uit te leggen. (Heel concreet zijn is echt moeilijk!!)
Ik heb ze daarna de lagen laten ontdekken in de canon (wat achteraf toch beter als een 4-stemmig iets gezien kan worden) ‘Baby cares for’.
Het begon onrustig te worden.
Ik zong alle coupletten met ze door.
Het werd nog onrustiger.
Ik heb alles even (ja erzsi, even;)) stilgelegd om ze duidelijk te maken dat ik wilde dat ze stil waren.
Dat werkte opzich wel, voor even.

Toen kwam de blues. Ik heb ‘Sweet home Chicago’ zonder uitleg opgezet. Ze luisterden stil.
Vertelt over de blues, dat het vaak gaat over ellende (volgende week ga ik het uitgebreider behandelen), ze werden weer wat drukker.
Blues met eigen Nederlandse tekst gespeeld, ze luisterden weer stil. Ze hebben meegeteld en geconstateerd dat een bluesschema 12 maten duurt.
Het werd pas echt leuk toen ik de mol (b) uit ging leggen. Ik nam veel te grote stappen, ze hadden een lager instapniveau dan ik dacht, snapten het niet, aaah! In mijn hoofd was het even chaos maar ik bleef wel rustig. Heb het geprobeerd duidelijk uit te leggen maar dit had ik niet voorzien dus echt heel veel duidelijker werd het niet voor ze.
Ik heb aangekondigd het volgende week nog een keer te herhalen en toen heb ik ze aan het spelen gezet. Dat vonden de erg leuk. Veel konden aan het eind van de les al aardig met het schema uit de voeten en er vielen wat kwartjes.
De tijd vloog om en voor ik het in de gaten had moesten we alweer opruimen en had ik geen tijd meer om centraal af te sluiten, dat was jammer.
Mijn plan was om in de volgende weken ze zelf een tekst te laten schrijven maar dit idee moet ik helaas laten varen. Er gaat iets anders komen maar daar wil ik nu nog even niet aan denken.
Stiekem kon ik wel een potje janken bij de reflectie, zo’n stom gevoel na een les heb ik nog niet eerder gehad maar nu ben ik al weer wat optimistischer gestemd, zulke les horen er af en toe gewoon bij, daar leer ik heel veel van. Ik had natuurlijk alleen gehoopt dat het wat beter zou lopen, voor mezelf en natuurlijk ook omdat Erzsi kwam kijken. Maar haar tips had ik uiteraard juist het hardste nodig nu.
Ik merk dat ik het heel irritant vind dat ik de namen van de leerlingen nog niet ken. Goede persoonlijke omgang met de leerlingen is iets waar ik veel waarde aan hecht. Maurice had het smoelenboek vorige week nog niet en vandaag ben ik het vergeten te vragen, volgende week dus!

Dingen die we besproken hebben tijdens de reflectie:

-Stappen kleiner maken! (akkoorden, schema, mol, stapsgewijs uitleggen)
-Tekst bij canon niet uitdelen, haalt de vaart eruit, kunnen ze wel uit het hoofd.
-‘Nu wil ik dat het even stil is’ Vermijd het woordje ‘even’ .
-Ga op tijd opruimen
-Begeleid de canon meteen, wacht daar niet te lang mee.
-Leg jezelf de stof eerst uit, schrijf het op in een minimaal aantal kernzinnen,
bedenk een metafoor om te verduidelijken
-Laat volgende week iedereen eerst weer spelen voor je met tekst verdergaat
-Link de vijf lagen die je uitlegde aan de blues: waar herken je een blues aan?: het akkoordschema!
-Je hield je staande
-Je blijft rustig

De rest krijg ik nog van Erzsi.

Nu lekker uitpuffen, morgen komen de ideeën voor volgende week wel.

Stage les 3: Koos inspiratieloos

Netjes op tijd kwamen Renske en ik aan op het Erasmuscollege. We gingen bij Maurice kijken het tweede uur, na de testweek kunnen we dan eindelijk allebei twee lessen gaan verzorgen.
Het was een 1TL klas. Leuk voor de afwisseling een gezien de rest van de groepen Havo of HV is!
Hij besprak het proefwerk van de week ervoor met ze en heeft een begin gemaakt met het nummer ‘In the end’ van Linkin’ Park. Prima klas!
Na het tussenuur heeft Renske lesgegeven aan de lieve 1 hv klas van Gert-Jan. Eerst weer een Nederlands liedje wat wederom aansloeg en vervolgens zijn ze zelfstandig gaan pianospelen en drummen. Ze heeft gecoacht bij het drummen.
Ontspannen les.
Na de pauze was het mijn beurt. Ik heb de jongens en meisjes om en om in een halve cirkel gezet. We zijn verder gegaan met de canon ‘Baby cares for’. Ik had m in mijn eentje opgenomen in garageband, toen ik dit halverwege de les liet horen waren ze verrast. Na de canon heb ik ‘Teardrop’ van Massive Attack erbij gepakt en de 5 lagen in een nummer besproken. Canon herhaald en toen was de les al om. Volgende keer wil ik ze ook de lagen in de canon laten ontdekken.
Toen ik mijn lesvoorbereiding had gemaakt realiseerde ik me dat ik een hele les frontaal les zou gaan geven. Goed om een keer te doen maar gewoon niet ideaal. Na verloop van tijd werd het wat onrustig (spanningsboog te lang). Volgende keer doe ik het dus anders!

Reflectie Renske en Maurice:

-Goede les
-Aan het eind van de les zakt de concentratie wat weg, is niet zo erg, bijna tijd
-Eigen fragment op je pc was erg leuk
-Klas een keer opnemen is een goed idee
-Paar kinderen hingen een beetje, wat van zeggen?
-Volgorde aanbrengen in de lagen
-De leerlingen waren stil op de moment dat het stil moest zijn, het hoeft niet constant stil te zijn.
-Opstelling vinden ze prima.
-Lesplan vertellen is duidelijk
-Je regel herhalen is goed
-ss ff werkt maar zoek misschien wat meer uitdaging (ritme)
-Hun namen vragen tijdens het uitdelen vinden ze leuk
-Waarom gelijk door naar het derde deel? (je geeft een tip wat betreft het eerste deel maar ik denk dat ze dat vergeten als ze het niet nog een keer mogen doen)
-Goed dat je vraagt om te proberen allemaal gelijk in te zetten
-Complimenteus
-Klappen werkt goed maar de middengroep doet wat ze zelf wilt, eerder stilleggen
-Leerlingen zelf lagen laten verzinnen is goed, teruggepakt op de les van Maurice
-Staan, goed
-Je bent eerlijk (het kan wel wat beter)

Renske en ik gaan waarschijnlijk ipv van de klassen steeds afwisselen ook verder met 1 eigen klas. Voor mij wordt dat dan deze klas van Maurice. Geeft wel meer rust en diepgang.
Volgende week testweek, daarna er weer tegenaan.
Saaie blog geloof ik, vraag komt nog. 

Stage les 2: 'Steek je vinger op, dan krijg je een beurt'

In alle vroegte zaten Renske en ik vanochtend weer in de trein richting Zoetermeer. Met onze nog ietwat vermoeide oogjes keken we vol verrukking naar het mooie landschap wat aan ons voorbij gleed. Heldere zon, dampende koeien in een mistig veld vol dauw. (oké zo kan ie wel weer)
We kwamen binnen terwijl Gert-Jan een hv2 klas lesgaf. Kiki zat ook achterin de klas! Die gaat ook op deze school stage lopen, gezellig!
De les verliep weer ontspannen en naderhand hadden we wat tijd om te kletsen.
Enkele citaten van Gert-Jan:

‘Ik kies liedjes (zoals songs van the Beatles) die verder van de kinderen af staan, dan doen ze gewoon allemaal mee. Doe ik wat uit de hitlijst dan gaat de helft protesteren, daar hebben ze een duidelijke mening over’.

‘Als leerlingen gaan zeuren over wat er allemaal niet leuk is zeg ik: muziek is gewoon leuk. In de les doe je lekker mee, niet iedereen vind hetzelfde cool. Ga thuis maar met een kopje thee bij je moeder klagen over de muziekles’.

Renske en ik gaan over een aantal weken een lessenserie doen over the Beatles met de 2hv klas (op verzoek van Gert-Jan), daar gaan we een mooi plan voor schrijven, nice!

Eindelijk was het dan tijd voor om les te gaan geven. Renske startte met de 1hv groep. Ze deed ‘Pak maar mijn hand’ van Nick en Simon met ze. Ze gaf aan het eerste couplet en refrein voor te zingen, als ze het goed kenden mochten ze vanaf dat punt meezingen. En jawel hoor, toen het tweede couplet begon zetten ze allemaal vol overtuiging in. Mooi moment!!
Toen was het mijn beurt. Ik deed ‘Opzij, opzij, opzij’. Ze zongen in eerste instantie nog wat voorzichtig maar toen ik ze vroeg om krachtig te beginnen kwam me er toch een geluid uit (zuiver en al). Ik werd bijna naar achter geblazen, voelde heerlijk!
Het ging dusdanig goed dat ik de jongens en meisjes in het refrein afwisselend heb laten zingen.
Dus: We moeten rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan.   
(Meisjes cursief en jongens onderstreept)
Vonden ze erg grappig en leuk.
Voor ons beiden een les om blij van te worden.

Reflectie Gert-Jan:

-Leuk gedaan.
-Als ze het liedje al kennen (wat bij ons allebei het geval was) leer je er minder van (denk aan ‘aanleer-techniek’)àvolgende keer een onbekend nummer?
-Ik gebruikte op een gegeven moment de term ‘forte’ en verbeterde mezelf daarna met dat ze krachtig mochten zingen. Dit moment had ik aan kunnen grijpen om de term ‘forte’ dan ook uit te leggen.
-Ik zei aan het begin van de les: ‘Als je je vinger opsteekt krijg je een beurt’.... In een eerste klas wordt dit meestal niet opgevat als een sexueel getinte opmerking (ik had m pas erg laat door moet ik zeggen) maar een derde klas kan hier een kwartier over blijven lachen.

Reflectie Renske:

-Duidelijke instructie
-Rustig stemgebruik
-Regelmatig complimentjes gegeven
-Voldoende uitdaging
-Opsplitsen van de jongens/meisjes is spannend, goed dat je het met je handen aangaf, zorg er wel voor dat ze ook zonder jou aanwijzing hard en zacht kunnen zingen.
-Je gebruikt muziektermen! Hard=forte


Mijn plus-moment was toch wel dat ik de klas vroeg om luid en duidelijk te zingen en zo overweldigd werd!

Mijn vraag is: Wat is de ideale klassenopstelling als je een lied aanleert terwijl je achter een (gewone) piano zit.
Nu zat ik midden voor de klas achter de piano, de pianorug naar de leerlingen toe. Ging prima maar misschien is er iets beters?

Reflectie

Groepjes en leerlingen individueel begeleiden is minstens zo belangrijk als frontaal lesgeven. Je bent dan ook actief bezig met lesgeven.

Mijn les vandaag:
+ moment: Meisje zei aan het begin, ‘oh dat kunnen we niet’! Ik zei dat ik zeker wist dat het wel ging lukken. Op een gegeven moment kende ze de eerste twee delen. Ik liet ze na elkaar inzetten en opeens zongen ze ongemerkt al in canon! Ze moesten van verbazing haast lachen.
- moment: Nog niet zo veel overzicht als ik zou willen. Denk omdat het de eerste les is, alles is nieuw. Dit veroorzaakt wat meer onrust.
Vraag die me is bijgebleven: Meteen aan het begin van de les na mijn instructie vroeg een meisje: ‘Wil je wat zingen?’

Wat was de kern van deze vraag?

Het desbetreffende meisje was zich naar mijn idee bewust van haar kleding, kapsel, make-up enz. Ik hoorde tijdens mijn les dat ze best goed kan zingen. Vermoedelijk was ze erg benieuwd naar mijn kwaliteiten aangezien ik al had verteld dat ik zong. Wie weet wilde ze zich wel vergelijken met mij. Ik kan me herinneren dat ik het als leerling op de middelbare school erg leuk vond zo veel mogelijk van een leraar zelf te weten te komen. Een zangstem hoort daar natuurlijk bij. 

Heeft er iemand nog andere ideeën? 

Stage les 1: 'Ik zoek naar kritiek'

Onze eerste stagedag begon met regen, véél regen. Doorweekt kwam ik aan op het station maar Renskes smsje maakte veel goed: ‘ Kijk even of je een plastic beker kunt fixen, ik heb thee mee!’ Jaaa lekker! Dat had ik nu net nodig. Het ‘swirl-meisje’ op het station gaf me mijn bekertje en vervolgens stapte ik bij Renske in de intercity. Een paar theetjes, kletsjes en overstapjes verder kwamen we keurig op tijd aan op het Erasmus college.
Jammer alleen dat onze brugklas niet op kwam dagen en Gert-Jan niets bleek te weten van hun uitstapje naar het museum in Leiden.
Wel hebben we een andere opdracht binnen weten te slepen waar we zelf ERG enthousiast over zijn!
We vroegen of we een keer iets mogen doen met de vijf havo klas (zij werken het derde uur zelfstandig). En ja hoor: we mogen drie keer met hen én met een vier havo en vier vwo klas gaan repeteren op twee meerstemmige koorstukken die we zelf mogen uitkiezen. Daar kijken we nu al naar uit.
Misschien gaan we ook nog helpen met dingen instuderen voor de kerstviering en zelf meedoen.
Ik heb aangegeven graag een keer onvoorbereid naar de les te komen (iig niks op papier) en dan in de klas te kijken wat het gaat worden. Volgens mij wil Renske dit ook een keer doen. Eens kijken hoe flexibel we zijn! Gert-Jan vond dat we het vooral moesten uitproberen.

Onze les bij Maurice ging gelukkig wel door. We hadden allebei maar 20 minuten maar het verliep prima.
Ik heb eerst het begin van de canon ‘Baby cares for...’ aangeleerd. Over het algemeen pakten ze het goed op en deden ze goed mee. Ik merkte wel wat onrust tussendoor. De leerlingen zijn immers niet vaak met zingen bezig, ik ben nieuw, ik denk dat dit meespeelde.
Renske deed vervolgens het spreekstuk van de belangrijke historische figuren (deed Erzsi tijdens MIK met ons) maar dan met namen van popsterren. Vonden ze grappig en leuk.
Maurice vond dat we de leerlingen allebei goed meekregen. Hij zei op een gegeven moment: ‘Ja, ik zoek nu een beetje naar kritiek ofzo, maar het was gewoon oké’. Fijn om te horen!

Reflectie Renske:

+Prettige houding voor de klas
+Je blijft rustig praten en wachten totdat het stil wordt
+Je zingt duidelijk voor
+’Hebben jullie door dat we nu al in canon zingen?’ Echt gaaf!
? Niet alle jongens zingen de juiste toonhoogte mee, ga je daar nog wat aan doen?
? Waarom redelijk snel door naar het derde deel? Succesmomenten pakken met twee partijen is toch ook belangrijk.
! Wissel de partijen van de twee groepen af.

Volgende week gaan we het tweede uur bij Gert-Jan meekijken en na de herfstvakantie dat uur bij Maurice. Dan kunnen we na de testweek allebei twee uur lesgeven en in November het koor doen (jeej!).

Stage van start!

Na vertraagd te zijn door alles wat maar vertraging kan hebben kwamen Renske en ik tijdens het uur van Gert-Jan binnen.
Hij was net aan het zingen met zijn klas (1hv), klonk goed!
We waren verbaast over het enthousiasme waarmee de leerlingen zongen, en wat voor een nummers! 'Het land van maas en waal' en 'Twee motten'. (Gert-Jan vertelde na de les dat hij er gaandeweg achter is gekomen dat zulke liedjes beter werken dan Engelstalige nummers bij een nieuwe lichting bruggers.)

Na het zingen gingen een aantal leerlingen drummen. De rest speelde in tweetallen op een keyboard uit een zelf ontwikkelde lesmethode (door G-J) voor beginners. 

Wat me opviel was de rust gedurende de hele les. De sfeer was heel ontspannen. Niet 1 x heeft G-J zijn stem hoeven te verheffen of de leerlingen om stilte moeten vragen.

Halverwege de les hoorden we plotseling een stem door de luidspreker die vertelde over een filmavond op vrijdag waar ze allen voor werden uitgenodigd. Toen de mededeling gedaan was ging iedereen gewoon weer verder met hun eigen activiteit.  

Wat een verschil met mijn vorige stage is dit! Daar waren de leerlingen allemaal veel aanweziger in hun gedrag. 

Gert-Jan heeft aangegeven zelf veel praktijk te doen in het begin. Zingen en spelen vind hij in eerste instantie belangrijker dan de theorie. Hij wil ze stimuleren om zelf muziek te maken. 

We hebben redelijk wat vrijheid in onze eigen lessen. 

Instrumentarium:

Drumstel

Piano

Elektrische piano

9 keyboards

6 basgitaren

5 gitaren

Maracas, klokkenspel, bellen, temple blocks, vibra slap

Bij Maurice ging het er anders aan toe. (Renske en ik hebben twee docenten waarbij we stage lopen)

Hij doet wel moderne liedjes. Zoals 'I gotta feeling' van de Black Eyed Peace. Het mooie is dat Maurice elk gezongen lied verwerkt in een andere opdracht. Alles heeft met elkaar te maken. Zo waren ze bijvoorbeeld al 4 weken bezig met dit nummer. Eerst zingen, dan spelen (op drums, piano en bas). De leerlingen hebben het voor ons gezongen. Best strak! Jammer dat ze meezongen met de originele versie (Maurice is drummer en houdt niet zo van zingen) waardoor het veel te laag was. 

Gister checkte ik de song even op youtube. Wow! best wel pikante beelden. Daar ga ik even op letten bij mijn liedkeuze. 

Deze klas was naar mijn idee wat ouder in gedrag. Bij de klas van Gert-Jan zag je duidelijk nog meer de groep 8 kinderen. Leuk om af te wisselen in het lesgeven aan deze twee groepen dus!

Aan het eind van de les gaf Maurice even een kleine samenvatting van de les. Wat ging goed? Wat kon beter? Hij gaf aan de structuur belangrijk te vinden. 

Tot slot drumde hij nog even een geweldige solo en toen was de les alweer om. 

Instrumenten:

Drumstel

Piano

11 keyboards

2 conga's

bongo

3 basgitaren

gitaar

De school doet overigens erg veel met creativiteit. Er worden rond deze tijd veel audities gehouden (denk aan zang, dans en orkest) voor de rest van het jaar. Als je door bent kun je bij allerlei optredens ingezet worden gedurende dit jaar. 

Een geslaagde stageplaats lijkt me zo in eerste instantie. Ik heb er zin in!

Credo

Allereerst: wat was het weer een leerzame les afgelopen woensdag. Ook al had ik niet de energie me in de discussies te mengen, ik heb wel veel meegekregen. Zo ook deze drie uitspraken:

‘Kom op, voor het cathetertje!’ (Erzsi)
‘Het kan dat leerlingen zeggen: die muziek, dat zuigt’ (Wivineke)
‘Ik zie muziek als een paplepel waarmee je bijvoorbeeld sociaal bindmiddel
naar binnen lepelt’.  (Alten)


DOEL of MIDDEL?
Eerst míjn visie daarop, er wordt al veel over geschreven en nagedacht.

‘Muziek is in eerste instantie het doel, dat het tegelijkertijd ook een middel kan zijn is altijd mooi meegenomen’.


Dan nu de vier gekozen punten uitgewerkt (in willekeurige volgorde).


1 Brede stijlkennis
Waarom? : Kennis van zo veel mogelijk muziek zorgt voor minder beperkingen bij het kiezen van een eigen stijl. Leerlingen krijgen de ruimte zich te identificeren met muziek die ze mooi vinden. Eigen smaak wordt dus gestimuleerd. Historische en maatschappelijke context laat ik onder dit kopje vallen.

Specifieker:
Muziekgeschiedenis in grove lijnen behandelt
Verschillende muziekstijlen behandelt en beluisterd (van klassiek tot hiphop)
Aandacht hebben gehad voor de vraag ‘Waarom is muziek belangrijk?’ (andere culturen daarbij ook besproken)
Aandacht hebben gehad voor de vraag ‘Welke muziek vind ik mooi en waarom?’
     (eventueel spreekbeurten)


2 Zanger
Waarom? : Zingen kan altijd. Er is weinig voor nodig. Zingen is persoonlijk, het maakt je lichaamsbewust, je komt snel bij je gevoel. Zingen kan met enorme groepen maar ook alleen. Zingen kan als opstap fungeren naar ritmes of melodieën op instrumenten.

Specifieker:
Vanaf de eerste les is er gezongen in de klas.
Voorafgaand wordt er altijd ingezongen.
Er zijn popnummers gezongen.
Er is in canon gezongen.
Er is meerstemmig gezongen.
Er is onder begeleiding van instrumenten gezongen.
Er is in groepjes zelf een lied gemaakt.

3 Speler
Waarom? : Hier komt ritmiek, melodie en harmonie samen.
Het kan alleen maar ook in groepjes. Notenschrift, componeren, improviseren komt hierbij kijken.

Specifieker:
Bespeelde instrumenten: Keyboard, Xylofoon, Percussie-instrumenten (zoals djembé, shaker, claves)
Er is zelf een stukje gecomponeerd.
Aandacht besteed aan improviseren.
Akkoordenleer behandelt (aanvulling Thijs: 4,5,1 en 2,5,1 snappen)
Noten kunnen lezen.
Naar elkaar kunnen luisteren. (Wat gaat er mis, hoe kan het beter?)


4 Emotionele verbindingen kunnen leggen
Waarom? : Muziek is emotie (komt van Renske). Verbindingen kunnen leggen tussen muziek en emotie nodigt uit om later ook op die manier met muziek bezig te zijn. Het voorstellingsvermogen wordt aangesproken. Het bevordert de expressie. Met een groep tegelijk hetzelfde voelen (bv. een geweldig succesmoment ervaren en denken: yeah!) is waardevol, ook  voor de band en de communicatie in een klas.

Specifieker:
Aandacht besteden aan succesmomenten.
Leerlingen hun mening over muziek onder woorden laten brengen.


Zoals Kenza het al mooi zei: dit Credo blijft ‘Under construction’ 

Laatste kijkdag, laatste stageblog!

Jaaaa dit is mijn laatste stageblog van dit jaar:)

Vandaag heb ik bij Renske en Nynke gekeken op het St. Bonifatius college in Utrecht!

Renske startte op met twee atheneum, ze begon precies hetzelfde als in het filmpje van vorige week bij stagereflectie, grappig om te zien. Ze herhaalde wat blueskenmerken, heeft de 'turn around' uitgelegd en voorgespeeld, liet de leerlingen meetellen bij een nummer van Eric Claption om de puls te voelen en heeft ze dingen laten ontdekken zoals de 'blue note' en eenvoudige melodie. 

Wat is het toch handig als je met z'n tweeën stage loopt! Nynke ging met de helft van de groep in een hok de pianopartij oefenen, Renske bleef bij de groep die een tekst en melodie ging schrijven. De klas was soms best druk maar ze waren erg goed bezig, Renske was zelf ook blij verrast. 

Tot slot werden twee begeleiders en twee zangers bij elkaar gevoegd en oefenden ze nog even. Stiekem vonden ze het allemaal erg leuk! Ik wil volgend jaar ook zo'n blues project doen, heb het ook al bij Marijn gezien, het is zoepah tooohllll.

Hilarisch moment: Een leerling zette een pianodemo aan, Marion begon moves te maken en het groepje ging een beetje meedansen, toen kwam Renske er nog bij en stuurde ze al dansend naar hun plaatsen terug, NICE!

Nynke had een twee havo klas. Ze begon met het aankondigen van de zangtoets en de criteria. Daarna warmde ze op met de leerlingen. (die 'Ha-oefening' werkt bij elke klas, ideaal)

Vervolgens legde ze uit dat zij de dirigent was terwijl de klas Sweet Goodbyes zou gaan zingen. 

Renske begeleide op de piano. Ze begonnen met zingen, en IEDEREEN zong mee op z'n best, dus ook alle jongens. Ze zongen zuiver en gingen ook echt zachter en harder. WAUW, het was zo'n mooi moment! Ik kreeg serieus kippenvel. 

De klas heeft daarna voor een cijfer gezongen. Marion heeft wel een keer ingegrepen toen de klas druk was, vond ik een beetje jammer omdat Nynke het best zelf op kon lossen, dat liet ze daarna ook zien. 

Hilarisch moment: Voor het inzingen zei Nynke: 'Als sporter ga je ook niet meteen de marathon lopen'...vond ik grappig:)

Renske en Nynke hebben de klas allebei complimenten gegeven over hun inzet, erg belangrijk. 

Wat ik goed vond en wat ik ook ga onthouden is dat het de laatste muziekles in elke klas open podium is. Als leerlingen een instrument spelen, samen willen zingen of bijvoorbeeld een dansje willen doen kan dat. Zo kunnen muzikale leerlingen met een hoger niveau zich ook eens laten horen en een kick ervaren. (Ja ik verwijs nu toch even naar mijn Essay: Voor Rik zou zoiets erg leuk zijn geweest!)

Lieve klas, ik vond het afgelopen semester weer zo tof en leerzaam, en zonder jullie allemaal was het lang niet zo leuk geweest. Ik verheug me al op de komende jaren!

Column

Laatst zat ik thuis aan tafel zelfgemaakte pizza te eten, heerlijk. Ik vroeg aan mijn ouders: ‘aten jullie dit vroeger ook wel eens?’ Dat bleek niet het geval te zijn.
Vroeger was het alleen aardappelen, groenten en vlees. Soep vooraf gebeurde regelmatig maar macaroni was een uitzondering.
En dat terwijl de doorsnee Nederlander tegenwoordig dagelijks wereldgerechten klaarmaakt.
Ik realiseerde me weer hoe alles kan veranderen in een razend tempo.
Ook in de muziek is het nauwelijks meer bij te houden.
Vroeger was Elvis DE King of Rock ’n Roll en was je voor The Beatles óf  voor The Rolling Stones.
Naar mijn weten zijn er al lang geen bands meer geweest die zo populair en verschillend waren dat iedereen er naar luisterde en er een tweedeling in het luisterpubliek ontstond.
Als je nu een reclamespotje van een auto op tv ziet en er een muziekje achter zet van een flard van Woodstock uit de jaren 70, schijnen de consumenten van die generatie nostalgische gevoelens te krijgen en de auto sneller te kopen.
Wanneer reclamemakers over dertig jaar achtergrondmuziek uit deze tijd zoeken voor een reclamespotje om mijn generatie aan te spreken, welke artiest moeten ze dan kiezen?
Er is nu zó veel muziekaanbod dat je soms uit gekkigheid niet meer weet waar je naar moet luisteren.
Vroeger draaide je een plaat helemaal grijs. Tegenwoordig tik je een nieuwe artiest in op Youtube, je luistert een minuutje en dan is het wel weer genoeg, die andere gast wilde je ook nog horen.
En als je dan helemaal wild bent van een muzikant en naar een concert toe gaat loop je ook nog eens de kans dat het nergens naar klinkt omdat er op de cd gerotzooid is met allerlei technische foefjes om de sound presentabel te maken.
Vroeger was het beter. 

 

Geschreven naar aanleiding van de stelling:
‘Vroeger was de muziekcultuur beter.’

Nav. het artikel van Barend Wijtman ‘zwei herzen in dreivierteltakt’. Detail: Jongeren heb de rust niet meer om aandachtig naar (klassieke) muziek te luisteren. Het is wel mooi maar snel saai.

Extra artikel:
‘De muziek was vroeger veel beter’ door Mieke Zijlmans, 17 oktober 1998, bijgewerkt op 16 januari 2009.
volkskrant.nl

Essay: Kunde, kennis of kick?

Vroeger was het beter. Zo besloot ik mijn column.
Het muziekonderwijs was echter niet per definitie beter. Job ter Steege heeft in het artikel ‘Kick, kennis en kunde’ een algemeen beeld beschreven van de ontwikkelingen binnen het muziekonderwijs in Nederland:
Rond 1900 richtte Willem Gehrels de volksmuziekschool op. De doelstelling was dat muzieklessen bereikbaar moesten zijn voor ieder kind. Gehrels richtte zich op ‘kunde’, de ambacht van de Europese muziekcultuur was belangrijk.
Ad Heerkens, van een generatie later, vond dat bij muziekonderwijs de wereld van het kind het uitgangspunt moest zijn. Heerkens richtte zich op de ‘kick’, de vrije expressie vanuit het kind was belangrijk.
Deze twee muziekpedagogen stonden tegenover elkaar. Toch hadden ze volgend ter Steege de ‘kennis’ gemeen. Bij Gehrels was het de kennis van de klassieke muziekgeschiedenis, bij Heerkens ging het om de kennis van het muzikaal-maatschappelijk engagement.
In 1971 werden er vernieuwingen aangekondigd en ingevoerd zoals muziek als eindexamenvak, het gebruik van grafische notatie, meer popmuziek, muziek als maatschappelijk verschijnsel en transformatie van muziek naar andere kunstvormen. Deze omslag bracht echter nauwelijks veranderingen teweeg in de praktijk. Vooral niet op de basisschool.
In 1980 werd er in het voortgezet onderwijs over het algemeen nog geen goed muziekonderwijs aangeboden en de meeste leerkrachten die van de PABO kwamen konden geen fatsoenlijke muziekles aan leerlingen van de basisschool geven. 
In de tachtiger en negentiger jaren zijn de ontwikkelingen pas uit de verf gekomen. Bovenstaande doelen werden beter toegepast, CKV werd ingevoerd en er verschenen goede muziekmethodes. De kwaliteit van het muziekonderwijs ging eindelijk vooruit.

Ik nam geen genoegen met deze historische schets en heb besloten zelf twee generaties te ondervragen over hun ervaringen met muziek:

Mijn vader en mijn moeder zijn rond 1950 geboren.
Voor mijn moeder bestond muziekles op de basisschool uit zingen. De vaste leerkracht gaf de ‘muziekles’ maar af en toe kwam de leraar uit de vijfde klas even langs, die kon het beste zingen.
Op de middelbare school was er een muziekdocent. ‘Ik kan me nog herinneren dat we wel eens naar muziek moesten luisteren, meer is er niet echt blijven hangen’.
In de vijfde klas van de basisschool is ze zelf naar de muziekschool gegaan. Daar leerde ze zingen, noten lezen aan de hand van een blokfluit en ritmische patronen klappen. Toen de basis gelegd was mocht ze een instrument kiezen, zes jaar pianoles volgden.

Mijn vader kan zich het eerste liedje op de kleuterschool nog herinneren en zingt: ‘Drie kleine kleutertjes die zaten op een hek...ik zag het helemaal voor me en vond het prachtig!’ De nonnen die werkzaam waren binnen de school zongen veel met de leerlingen. Ook de rest van de basisschoolperiode werd er elke dag gezongen. Vanaf de derde klas kwam de dirigent van het dorpskoor muziekles geven. Ze leerden noten lezen, ritme klappen en zingen. ‘Ik vond het een vervelende man’.
Mijn vader werd uitgekozen voor het kerkkoor waar hij sopraan zong. Er werden eenvoudige klassieke stukken van bijvoorbeeld Mozart gezongen.
Daarna is hij naar het Seminarie gegaan (een katholiek internaat voor jongens die priester willen worden). Eén uur per week kreeg hij muziekles. Ze zongen, kregen muziekgeschiedenis en luisterden veel naar ‘beeldende muziek’ waar ze uitleg bij kregen. Alles was klassiek gericht.
Elk jaar was er dan nog een muziekconcours. Iedere klas deed gezamenlijk een zangstuk maar er waren ook categorieën als: solo en duetten. Het merendeel was ook hier klassiek maar er werd ook moderne muziek gezongen en grappige sketches waren geen uitzondering. Het concours was niet het enige, een aantal keer per jaar was er ook nog een schoolconcert.

Rik is rond 1994 geboren: Op de basisschool ging zijn klas wel eens zingen met iemand die daar speciaal voor langskwam. Met de eigen docent zongen ze ook wel eens.
Toen ik vroeg naar tekenen op muziek kwam er een vage herinnering boven, maar veel meer dan zingen was het niet.
Op de middelbare school leerde hij noten lezen, een beetje gitaar spelen, piano en zingen. Hij vond het niet leuk. De theorie was voor hem vrij eenvoudig omdat Rik al een aantal jaren met saxofoon begonnen was. In de les kon hij niks met zijn saxofoon doen. Hij heeft muziek na drie jaar laten vallen.

Mijn broertje Jan is in 1993 geboren. Op de basisschool heeft hij erg veel gezongen, ook meerstemmig en in canon. Hij heeft lier en blokfluit leren spelen en zelf een blokfluit gemaakt. Ook noten lezen is aan de orde gekomen.
Op de middelbare school zongen ze allemaal in het schoolkoor en in de klas.
Ze luisterden af en toe naar klassieke muziek, leerden een beetje drum en piano, mochten zelf muziek bij beeldmateriaal uitzoeken en zelf een nummer schrijven. Jan heeft muziek als CKV3 vak gekozen. Hij krijgt nu wat muziekgeschiedenis en koorzang ‘Maar meestal gebeurt er niet zo veel in de les.’

Ik vind het toch enigszins teleurstellend om deze vier verhaaltjes naast elkaar te leggen en te constateren dat de verandering minder groot is dan ik verwacht had. Met zo’n klein onderzoekje kan ik niet anders dan generaliserende uitspraken doen maar naar mijn idee is het nog niet bijster goed gesteld met het muziekonderwijs in Nederland.
Ik heb het idee dat muziekles pas echt serieus genomen wordt als het als keuzevak onderwezen wordt.
Wel ben ik van mening dat muzieklessen veelzijdiger zijn geworden. Vroeger was het vooral zingen en erg klassiek gericht, tegenwoordig is de afwisseling groter en wordt er meer aandacht geschonken aan popmuziek en muziekinstrumenten.

Terug naar de kennis, kunde en kick waar Job ter Steege over schreef.
Hij is van mening dat in een ideale muziekles deze drie begrippen aan bod komen.
-kick (muziek is leuk, je hebt er plezier in)
-kennis (snappen dat muziek van iedereen is, veel dingen weten)
-kunde (muziek kunnen maken en begrijpen)

Ik deel de mening van ter Steege, deze drie zaken zijn allemaal belangrijk en horen aan de orde te komen. Echter als er maar één les uur wordt gegeven is het naar mijn idee niet verkeerd om af en toe kennis, kunde, óf kick voorop te stellen. Dan ben je in staat de diepte in te gaan en niet oppervlakkig te blijven. Ik neem de begrippen iets breder.
Rest nog de vraag of één van de drie begrippen belangrijker is.
Gelijkwaardig, dat zijn kennis, kunde en kick. Ze kunnen niet zonder elkaar en zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, het een resulteert in het ander. Ik citeer hierbij uit Kenza’s blog. Zij heeft de verbinding gelegd tussen de drie termen en het ARCS model:

‘Om kennis tot je te kunnen nemen heb je aandacht (Attention) nodig. Zonder aandacht gaat informatie, kennis, het ene oor in en het andere oor ook weer uit.
Wanneer vind je informatie interessant? Als duidelijk wordt waarom informatie relevant is. ‘Waarom heb ik dit nodig?’ ‘Vind ik dit leuk?’ en ‘Moet ik hier later nog iets mee?’ zijn vragen die je jezelf stelt (Relevance).
Als je dan eenmaal die kennis hebt is het prettig om daar daadwerkelijk iets mee te kunnen. Je past je kennis toe op iets dat je gaat doen. Als dat lukt kun je iets: kunde. Wat resulteert in het prachtige gevoel zelfvertrouwen (Confidence).
Met dit verworven zelfvertrouwen ben je bereid jouw kunnen te laten zien. Als dit succesvol gebeurt geeft dit voldoening (Satisfaction). Anders gezegd, dat geeft een kick!’

Bij dit citaat sluit ik mij volledig aan.
Nou vond ik het alleen zo jammer dat Rik muziek heeft laten vallen omdat hij het in de onderbouw niet leuk vond. De kick heeft hij duidelijk niet overtuigend ervaren.

Ik denk dat het in de onderbouw vooral belangrijk is dat muziek leerlingen grijpt. De kick is de meest stimulerende factor binnen de muziek om door te gaan.
Als docent kook je voor de kinderen, je schotelt ze een gerecht voor. Als ze het lekker vinden is de kans groter dat ze zelf ook willen leren koken:
Zet kick in eerste instantie (bijvoorbeeld de eerste lessen) op de eerste plaats. Als je de leerlingen dan hebt weten te enthousiasmeren is de kennis en kunde die bij muziek komt kijken interessanter.

Ik ga in de onderbouw dus voor de volgorde kick, kennis en kunde.
Mijn conclusie voldoet ongetwijfeld aan het verwachtingspatroon: Uiteindelijk zijn ze toch allemaal even belangrijk!

1381 woorden.

Bronvermelding:

ReaderàJob ter Steege: Kick, kennis en kunde
Blog KenzaàKenzakarin.blogspot.com
Kort interview Ton, Gerdie, Rik en Jan 

Kijken in Nieuwegein en refelectie

Ik heb mijn kijkronde vandaag voortgezet in Nieuwegein. Daar geven Kenza en Kim les op het Oosterlicht College. Christian kwam vandaag ook kijken dus het was een drukke boel achterin de klas.
En niet alleen achterin de klas, ik bevestig bij deze even de verhalen. Die kinderen zijn echt druk ja!
Kenza begon met de eerste 100 minuten (!) De les was superleuk! Eerst heeft ze de Nederpop behandelt , daarna hebben ze 'This ain't gonna work' van Alain Clark gezongen (ik mocht begeleiden) en tot slot zijn ze in viertallen begonnen om een presentatie te maken over een artiest/band.
Kim heeft later dezelfde les gegeven. In haar klas zaten vooral stuiterkindjes: op het moment dat ze 'Kom van dat dak af' aanzette ging het dak er bij sommigen ook echt af. ENERGY!
Ik vind dat ze allebei goed voor de groep staan. Er is een groot verschil! Kenza heeft al in haar hoofd dat de groep druk kan worden en is best streng, Kim weer wat minder, die vraagt: waarom doen jullie dat nou? en lijkt dan oprecht verbaast over hun gedrag. Formuleer ik dit goed meisjes?
Wederom erg leuk om twee lessen te bekijken!

Reflectie:
-Als je een lied zingt, neem dan je moment. Daarna kun je weer de juf/meester zijn!
-Leerlingen gaan iets vaak pas leuk vinden als ze de relevantie van een opdracht inzien en als er succesmomenten zijn.
-Renske had het aan het begin van haar les over een opdracht van een aantal weken geleden, daar zouden ze nu weer mee verdergaan. De leerlingen werden hier onrustig van: Je kunt de aandacht dus verliezen door een herinnering. De leerlingen gaan met elkaar kletsen: 'hoe was dat toen ook alweer? wat moeten we nu doen?' enz.
-Bij een instructie is een stappenplan goed. Als je ze een blaadje geeft met bv. akkoorden en een schema van blues dan kunnen ze daar zelf mee aan de slag. Belangrijk is ze dan duidelijk te maken hoe ze het moeten aanpakken.

Motivatiemodel:

Aandacht
Het is belangrijk de aandacht te trekken en vast te houden van de leerlingen.

Relevantie
Leren dient relevant te zijn voor de leerling (dat is iets anders dan 'leuk' vinden)

Zelfvertrouwen
Het versterkt het zelfvertrouwen als men het geleerde succesvol in de praktijk kan brengen.

Voldoening
De persoon die leert dient een mogelijkheid te krijgen zijn of haar nieuw verworven vaardigheden te demonstreren en positieve erkenning te krijgen voor zijn of haar prestaties.

Meekijken in Amersfoort, een klein lesje en reflectie!

Oelala, om 6.15 uur opstaan was ik even niet meer gewend maar het viel me gelukkig reuze mee!

Zoals jullie weten is mijn stage al voorbij. Vandaag ben ik dan ook begonnen met mijn 'meekijk-ronde'. Ik ben wezen kijken bij Alten, Iris en Marijn op de Amersfoortse Berg. Kon ik ook eindelijk Esther eens zien waar jullie allemaal vast wel over gehoord hebben. (Die zeer strikte docente ja..)

Alten begon met zijn les die ging over reggae in de derde klas. Hij kreeg zeker de aandacht van ze, soms hadden de leerlingen onderonsjes over andere dingen maar dat vond Alten op dat moment niet zo erg. Esther was echter van mening dat als hij dit nu toelaat, ze later sneller over hem heen zullen lopen. Andere opvattingen, spanning! 

In het begin behandelde hij de oorsprong en de kenmerken van reggae, daarna was het de bedoeling dat de leerlingen in groepjes 'Stir it up' gingen instuderen. Helaas was er te weinig tijd dus volgende week gaat Alten verder. Ik kon zien dat dit onderwerp hem zelf ook echt lag, daar wordt een les alleen maar leuker van!

Vervolgens hadden we twee tussenuren: thee, gaap, klets, muziek...hehe! Uiteindelijk was Iris aan de beurt. Die vwo-plus kinderen gedragen zich erg pienter zeg! 

Deze les werd het speelstuk afgemaakt. De klas luisterde goed naar de instructie en ging toen zelf aan de slag om de puntjes op de i te zetten voordat ze voor een cijfer moesten spelen.

Toen het moment daar was blonken de meisjes toch echt het meeste uit in hun prestatie. Eén groep jongens deed het nog aardig maar de andere groep bakte er niet zo veel van. Iris had ze afgelopen lessen al regelmatig gewaarschuwd en heeft ze nu dan ook in overleg met Esther gewoon een 3,5 gegeven. Zelf was ze wat geïrriteerd en vond het verloop vervelend maar het lag niet aan haar, daarover zodadelijk meer. 

Vervolgens kwam er een 1 mavo/havo klas en deze mocht ik delen met Marijn. Dat was erg leuk! Ik heb met ze ingezongen en een canon met ze gedaan die ik al eerder in mijn stage heb gezongen (vaker één en dezelfde les geven kan zijn vruchten afwerpen). Destijds schreef ik op mijn blog dat het erg goed ging, dat was ook zo, maar dit! Ik kreeg er veel meer uit! Iris vroeg aan het eind of ik bewust alleen maar positieve dingen had gezegd maar dat was helemaal niet zo. Die complimenten kwamen gewoon spontaan in me op. Soms denk ik, vind ik dit allemaal wel leuk? Maar als ik dan zo'n les mag geven denk ik, wat is het toch heerlijk. 

Marijn besteedde daarna tijd aan ritme. Klap doorgeven, naklappen, zelf klappen en een zelfbedachte ritmische en melodische canon (erg leuk!). Het enige probleem was dat Marijn net als Iris licht geïrriteerd was doordat de leerlingen niet constant in de puls bleven. Daarover zodadelijk óok meer.

Tot slot gaf Marijn nog de afsluitende les mbt blues. De leerlingen oefenden hun zelfgeschreven blues nog even (2 ll. speelden piano, ongeveer 4 ll. zongen). Daarna voerden ze het om de beurt uit voor de klas. Heel leuk om te zien! Over het algemeen kwamen er echt leuke dingen uit voort!

Meekijken bij klasgenoten is toch best essentieel. Je ziet welke dingen je zelf anders zou doen en aan welke je juist een voorbeeld kunt nemen. 

Hier nog een aantal hoofdpunten uit de reflectie (met ook de doorverwezen punten erin)

-Irritatie: Betrek niet alles op jezelf, als de rest van de klas iets wel kan maar 1 groepje niet, hoeft dit niet aan jou te liggen. Ze hoeven ook niet alles leuk te vinden. 

Probeer persoonlijke irritatie te voorkomen.

Als een groot deel van de groep iets niet kan, vis dan uit waar het aan ligt en neem kleinere stappen. (De puls bij het ritme klappen in Marijns les)

Een competitiespelletje vinden leerlingen vaak leuk, het kan de concentratie verhogen!

-Als een leerling het niet met je eens is, probeer dan niet in een welles/nietes situatie te belanden. (Voorbeeld Anna) Het beste is om uit te leggen waarom je gelijk hebt, dat je de docent bent is geen reden. 

-Laat leerlingen eerst een plan maken voordat ze de instrumenten uit de kast halen. 

Dat was m weer! 

Stagereflectie 6 mei

Voor de mensen die er niet waren (en natuurlijk ook voor de aanwezigen) hier de belangrijkste punten die besproken zijn met stagereflectie:

- 'Is er een verband tussen de persoonlijke manier van orde houden en de creatieve uiting van de leerlingen?' 

Voorop staat het sleutelwoord: Veiligheid. 

De veilige sfeer kan verdwijnen door negatieve persoonlijk getinte opmerkingen.

- De groei van verbindingen voorin in je hersenen (die leiden tot structuur, vooruitzien, nadenken over consequenties enz.) gaat door tot ongeveer je 25ste. Veel leerlingen hebben met dit soort zaken dus gewoon hulp nodig. 

- Je leert vooral veel als je andere dingen uitprobeert (bv suggesties van anderen). Het is goed buiten je paden te treden en je leerbaar op te stellen, gewoon uitproberen! Dat is alleen maar goed voor het verbreden van je kwaliteiten. 

-Marijn deed een blues met zijn klas. Hoe kun je toonhoogte en houding verbeteren?

Eerst geef je complimenten, daarnaast is je eigen houding ook belangrijk (Enthousiast, actief maar wel ontspannen)

Opdrachten als:' Kijk de klas in, ga ervoor, probeer gelijk te zingen, zing samen' kunnen goed werken. 

-Als je een tip geeft is het goed om deze daarna tot leven te brengen dmv een opdracht. Oftewel, na een tip komt een oefening. 

-Wij mogen deel uitmaken van mensen die midden in hun ontwikkeling zitten. Dat is waardevol!

Stage les 5: Nette kleren=klassiek

Voor de mensen die het nog niet weten, ik ben nu al 'klaar'  met mijn stage. Mijn mentor gaat na de meivakantie zes weken weg om een kind te adopteren in India. Samen met Erzsi en Suzan heb ik besloten dat het niet zo slim is om voor drie weken zijn lessen te vervangen (2x anderhalf uur en 1x 45 min.) met een muzikaal onervaren persoon achterin de klas. Overigens heb ik ook al tien verschillende lessen gegeven, een aantal daarvan vulden anderhalf uur. Al volop gesnuffeld dus. 

Het plan is dat ik nu nog drie keer ga kijken bij een aantal van jullie. Ik heb immers alleen stage gelopen en nog geen van jullie zien lesgeven. Ik ben erg benieuwd!

Dan nu over mijn laatste drie lessen van vandaag!

Les 1. Brugklas. Wat was dat heeeeeerlijk. Ze waren zo mak als lammetjes. 

Ik heb de canon herhaald en ze op mijn laptop laten horen hoe ik in mijn eentje een canon zong (3 sporen in garageband) dat is natuurlijk magisch:) Ze hebben daarna zelf twee sporen over elkaar ingezongen maar dat is natuurlijk eigenlijk een trucje dus tot slot moesten ze het ook nog 'echt' zelf in canon doen.

Daarna heb ik na verhaaltje als inleiding drie stukken laten horen (broad daylight-gabriel rios, problems-sex pistols, exit music-radiohead) en ze gevraagd heel goed te luisteren en een kleur te bedenken. (het plan om met de prachtige kaarten van Suzan te werken was enigszins in de soep gelopen)

Dat ging goed! Ze luisterden echt aandachtig en dachten serieus na over een kleur. (tenminste, zo kwam het op mij over) Er kwamen zelfs een aantal mooie beredeneringen voor keuzes uit: 'Ik maak bij dit nummer een soort clipje in mijn hoofd. Ik stel me voor dat ik over straat loop en dat ik allerlei felle kleuren zie' (Broad Daylight)

Bij het nummer van de Sex Pistols kon ik leuk mijn opgedane popgeschiedeniskennis overdragen, vonden ze ook bijzonder grappig.

In het nummer Broad Daylight hoor je kinderen geluiden maken: Oehoehoehoehoe, oooh, aaah.

Daar heb ik op ingehaakt door de klankboom (ik weet dat het bedoelt is voor de basisschool) te gebruiken. Eerst heb ik hem 'droog' met ze geoefend. Daarna zette ik een beat aan en maakten we een soort van soundscape met de klanken. 

De klas heeft een Vet compliment van me gekregen voor de plezierige les.

Les 2. Brugklas. Verliep minder vloeiend. 

Eerst een leuke anekdote: Een meisje uit de klas kwam aan het begin van de les naar me toe: 'gaan we klassiek zingen?'. Ik was verbaast dat ze dit vroeg en zei: 'Nee, maar waarom dacht je dat?' zij: 'Nou, vorige week had u hele stoere kleren aan en toen gingen we rappen, nu ziet u er netter uit dus ik dacht dat we misschien klassiek zouden gaan zingen'.

GEWELDIG toch?! Pfoeh, die kinderen valt echt veel op.

Ik ben begonnen met een verhaaltje over Stevie Wonder als inleiding. Hij speelt alles op zijn gehoor. Ze kregen dan ook de opdracht van mij om de canon die we nog even herhaalden in tweetallen op gehoord uit te gaan zoeken. Het enige wat ik vertelde was dat ze op een D moesten beginnen. 'Ik ben benieuwd of er een aantal Stevie Wonders tussenzitten!' Ai, die uitspraak was niet zo slim. Ik insinueerde dat het een moeilijke opdracht was. In eerste instantie dacht ik dat zo'n terloopse opmerking vast niet zo zwaar zou wegen, als ik echter terug denk aan de anekdote kunnen ze het zeker goed opgevangen hebben.

Vervolgens gingen ze in tweetallen aan de slag. Sommigen hadden het na enige tijd onder de knie, anderen probeerden er wat van te maken en een aantal klooiden maar wat aan.

Casus

Ik had de opdracht dus uitgelegd, de leerlingen moesten aan de slag. Vier jongens achterin waren erg onrustig en deden niet goed mee. Ik kwam ze helpen, ze zeiden: 'We kunnen het toch niet, en u bent na deze les trouwens toch van ons af'. 

Ik wilde: Dat de leerlingen hun best deden en zo snel mogelijk de melodie uitzochten.

De leerlingen wilden: Ook best de opdracht laten slagen

Ik voelde: Lichte frustratie dat ze niet goed meededen.

Zij voelden: Verwarring, dit gaat toch niet lukken.

Ik dacht: Misschien is dit inderdaad te moeilijk, ik moet iets anders verzinnen.

Zij dachten: We kunnen het niet, we gaan iets anders doen, het is toch de laatste les.

Ik deed: Ik heb op het bord streepjes gezet voor elke noot om de richting aan te geven ( --_- )

zo wisten ze of ze omlaag of omhoog moesten, en hoeveel.

De leerlingen: Deden weer even mee maar gaven uiteindelijk op. De toon van slechte concentratie was al gezet.

Alternatieven: Meteen de hulpstreepjes op het bord. Eventueel boven een aantal streepjes een noot zetten zodat ze een controleerpunt hebben. De canon een keer voorspelen zodat ze de melodie al een keer op toetsen hebben gehoord ipv het zelf te zingen. Vertrouwen geven in het slagen van de opdracht, niet laten blijken dat het vrij moeilijk is.  

Na het uiteindelijk slagen van de opdracht heb ik twee grafische notaties op het bord getekend die ze moesten vertalen op het keyboard. Dat lukte goed. Daarop ben ik verdergegaan door een luisteropdracht met ze te doen die ze allemaal erg leuk vonden: Ik liet 7 verschillende fragmenten horen, ze mochten bij elk fragment 1 woord opschrijven en 1 tekeningetje maken van wat ze hoorden. Daarna liet ik de fragmenten in een andere volgorde horen en moesten ze nummer 1 t/m 7 dus ook in een andere volgorde noteren. Ze wilden allemaal graag winnen!

Terwijl ze Isn't she lovely zongen (hadden ze aan het begin van de les al gehoord) heb ik snel nagekeken. Op één koppel na had iedereen alles goed. 'Je kunt muziek dus ook op andere manieren onthouden dan het in notenschrift te noteren'. 

Les 3. Derde klas. We zijn verdergegaan met het rappen. Vorige week had ik alles al uitgelegd, deze week moesten ze zelf acht regels schrijven. Omdat ze erg van zingen houden en dit de laatste les was, heb ik ze gevraagd om hard door te werken zodat we aan het eind nog even konden zingen. Eigenlijk hadden ze veel te weinig tijd maar het is iedereen gelukt, en hoe!

Een aantal leerlingen hadden veel meer tekst geschreven, ze konden goed in de maat rappen. Eén jongen rapte echt op hoog niveau (de jongen die mij vorige week zoveel over rap wist te vertellen), ik heb het opgenomen. Aan het eind van de les konden we dus nog even zingen. En nu zit mijn stage erop! Erg raar om in zo'n korte periode zo veel les te geven en het nu al af te sluiten. Ik vind het ook wel jammer maar kijk er natuurlijk erg naar uit om een aantal van jullie te gaan zien!

Mijn mentor zei dat ik misschien in mijn derde of vierde jaar wel weer stage kon gaan lopen bij hem. Ik vind het denk ik leuker om op verschillende scholen les te geven maar het was wel erg leuk dat hij het zei.

Wat een ENORM lang verhaal, mijn recor volgens mij. Ik ben benieuwd of er mensen zijn die deze woorden onderaan nog lezen. 

Ben dan wel klaar met lesgeven, ik blijf nog wel bloggen!

Stage les 4: Sorry mama

Lang leve draadloos internet! Ik lig uitgeput, languit op mijn hoogslaper mijn blog bij te werken.

Wat een dag! Ik heb vandaag maarliefst drie lessen gegeven. Respect voor ervaren docenten die acht uur door kunnen knallen. 

Ondanks mijn weggevloeide energie ging het heel aardig.

Les 1. 

Was leuk, ik heb ongeveer dezelfde les gegeven aan deze brugklas als de allereerste les aan een andere brugklas drie weken geleden. 

Ze hingen eerst nog wat onderuit maar ze deden daarna allemaal mee. Ik kon de verbeterpuntjes van drie weken terug toepassen, dat werkte. Toen we ritmes hadden gedaan en de les volgens mijn lesplan klaar was dacht ik: 'shiiiit, ze doen het goed, het gaat net zo lekker!' Dus heb ik ze in groepjes opdracht gegeven om zelf een beat op te bouwen en te presenteren. Heerlijk om dat dan gewoon te doen. 

Les 2.

Ik heb mijn lesintroductie gerapt zodat ik ze meteen 'te pakken' had. Het ontstaan van rap, verschillende soorten, kenmerken, eisen...ik heb het allemaal behandeld. 

MAAR: 

op een gegeven moment was ik ze gewoon even kwijt. (ik vroeg lang de aandacht, de spanningsboog verslapte) De opdracht moest nog komen en ik wilde dat ze allemaal luisterden. DUS: 

heb ik een verhaal over mijn moeder opgehangen. Ik vertelde dat ik mijn les een beetje op haar had uitgeprobeerd, dat zij ook geprobeerd had acht regeltjes voor me te rappen maar dat het helemaal nergens naar klonk. Daardoor was ik een beetje besluiteloos: moest ik de les nou wel doen? Ik bedacht me alleen dat mijn klas jonger was, snel leerde en zelf ook naar rap muziek luisterde. Tot slot vertelde ik dat ik dus erg benieuwd was hoe zij het ervan af gingen brengen.

Wow dat werkte goed! Ze kregen een uitdaging. Mijn mentor vond het een goed moment.

Sorry mam, je kunt vast vreselijk goed rappen.

Het voelt wel raar om de leerlingen er met zo'n lulverhaal weer bij te krijgen. Zo kun je toch niet elke keer te werk gaan?

Ik heb ze erg intensief moeten sturen maar aan het eind van de les gingen ze wel zonder gemaar in tweetallen voor de klas staan rappen. En dat is mooi!

Les 3.

Deze les was een combinatie van de vorige twee. Ik heb met ze ingezongen, een canon gedaan (deden ze nauwelijks beter dan de brugklas) en toen zijn we ook rap gaan behandelen. 

Eigen inbreng is een groot verschil met les 2. Ze vragen dingen en weten zelf meer. Deze les duurde maar 45 minuten dus volgende week gaan ze pas zelf aan de slag.

Ik wil volgende week een les proberen te geven waarin ik alleen de positieve aspecten benoem en de negatieve zo min mogelijk aandacht geef. Lijkt me een uitdaging.

Verder wil ik mezelf als doel stellen mijn stem niet te veel te verheffen als ik de aandacht wil. Dit heb ik vandaag te veel gedaan. Zou het werken om gewoon zachter te gaan praten? Ik denk dat ik een combinatie moet gaan maken met de tips van Suzan vandaag: ondertussen ook leerlingen met je blik laten merken dat je ze door hebt en af en toe eens naast iemand gaan staan en ondertussen doorvertellen. I'll see.

Stage les 3: rampen en successen

Poeh, ik was kapot nadat ik mijn derde les aan de brugklas had gegeven. Het was erg onrustig waardoor de vaart in de les ver te zoeken was. 

We hebben de canon opgenomen (ik had gedacht dat ze het hierdoor extra goed zouden doen, dat viel tegen). Daarna hebben we vier lagen in een popnummer besproken. Dat ging wel erg goed! Ze wisten ze allemaal te ontdekken, ik heb echter gemerkt dat de leerlingen het moeilijk vinden hun antwoord onder woorden te brengen.
Vervolgens hebben we de clip gekeken van 'wat zou je doen' (Marco Borsato en Ali B). De jongens mochten gaan rappen, de meisjes zongen. Het duurde lang voordat ik er iets uitkreeg wat acceptabel klonk.
Bart zei me dat het ligt aan mijn houding en manier van lesgeven. Ik mag actiever zijn, ze niet te veel ruimte geven, zekerder zijn van mijn zaak, alles pakkender brengen. Dus kort door de bocht niet: 'we gaan nu het nummer 'wat zou je doen' zingen', maar:
'luister goed, we gaan zo dadelijk een heel leuk nummer doen! Misschien dat jullie het wel kennen, ik ben benieuwd. Het is gezongen en gerapt door twee Nederlandse artiesten die graag iets wilden doen voor een goed doel. Het nummer gaat over kinderen die opgroeien in landen waar oorlog is. Weet iemand het al? Nee? Dan laat ik nu het intro horen, als je weet welk nummer het is hou je het voor jezelf en steek je zo snel mogelijk je vinger op.'
ENZ!
Vroeger op het vwo deden wij over het algemeen netjes wat ons gevraagd werd. Ik merk dat ik het moeilijk vind mijn lessen aan te passen aan de VMBO leerlingen. Volgende les ga ik me richten op de orde in de klas dmv leuk en afwisselend lesmateriaal. Ik wil extra letten op de manier waarop ik het breng. 

De eerste les aan de derde klas was leeeeeuuk!
Na een korte introductie over mezelf heb ik eerst een namenrondje gedaan waarin ze ook vertelden naar welke muziek ze het liefst luisteren en wat ze het leukst vinden om te doen in de muziekles. Over het algemeen houden ze vooral van hiphop, r&b en rap. Zingen vonden ze bijna allemaal het leukst. Kwam dat even goed uit!
Ik zong het begin van vier nummers terwijl ik piano speelde. Ze mochten kiezen welke we gingen doen. Uiteindelijk hebben we er twee gedaan: wederom 'wat zou je doen' (in deze klas ging het veel beter, betere aansluiting bij het niveau) en 'make you feel my love'. Aan het eind van de les zei een meisje:
'mevrouw, u bent haast de enige die geluid uit onze klas krijgt!' YES, daar doe ik het dus voor!

Vanaf volgende week mag ik drie lessen gaan draaien. Twee blokuren aan een brugklas en één uur aan de derde klas. Pittig maar o zo leerzaam.

Heeft iemand van jullie een les gegeven die qua orde erg strak verliep, zoja zou je kunnen benoemen waaraan dat precies lag?

Opmerkingen tijdens reflectie:

-Het is niet erg dat je af en toe niet weet hoe je orde moet houden, dat je je staande kunt houden voor een klas is al heel wat.

-Zie een klas niet alleen als een geheel, maar ook als individuen.

-Als je altijd consequent bent zijn de grenzen algauw duidelijk.

-Uiteindelijk heeft iedere leerling aandacht en bevestiging nodig.

-Vanuit het positieve kun je heel veel bereiken.

POP

Op dit moment heb ik een stage achter de rug in groep ¾ van de basisschool.
Ik ben net begonnen met mijn stage in het voortgezet onderwijs. Het is op een vmbo school. De brugklas heb ik afgelopen week voor het eerst lesgegeven. Met de derde klas mag ik volgende week beginnen.
Ik denk dat ik goed ben in de omgang met  klassen. Het geeft me een prettig gevoel om een goede band met ze op te bouwen. Vanuit een goede relatie kun je muzikaal des te meer bereiken. Flexibel zijn is iets waar ik erg naar streef en wat me soms al lukt om te zijn. Afgelopen les bijvoorbeeld lukte het niet helemaal om mijn plan uit te voeren. Ik wilde twee ritmes  en twee melodie lijntjes aanleren. Het ging veel langzamer dan ik dacht, daarom heb ik alleen de ritmes gedaan. Toen ze onrustig werden heb ik een concentratie oefening uit het begin van de les herhaald waardoor ik ze weer beter bij de les had. Inschatten van de situatie gaat hieraan vooraf. 
Ook denk ik dat ik mijn muzikaliteit goed kan overdragen aan de klas. Ik vind het leuk om les te geven en dit straal ik uit in mijn houding, mijn rust maar tegelijkertijd ook mijn enthousiasme.
Voorbereiding en reflectievermogen zijn ook positieve punten.
Jee, het voelt allemaal zo arrogant om op te schrijven). Ter compensatie hier mijn verbeterpunten:
Ik denk dat ik nog veel kan verbeteren in mijn instructies. Meer doen dan praten. Dit heeft ook te maken met het spelen met de spanningsboog van een klas. Ik kan daar nog veel meer winst uit halen.
Ik moet vooral ook niet vergeten om op zijn tijd complimenten te geven, dit heeft denk ik vooral te maken met het feit dat ik soms zo druk bezig ben met het volgen van mijn lesplan dat ik dat kan vergeten.
Ook niet onbelangrijk is het goed brengen van een les, een vmbo klas heeft meer energie, voorbeelden, afwisseling en ‘pakkend’ lesmateriaal nodig. Dat moet ik niet vergeten.
Uit de vorige stage was een tip dat ik meer eisen mag stellen naarmate ik de klas vaker lesgeef. Daar kan ik deze stage dus ook extra op letten.
Wat ik wil bereiken heeft eigenlijk alles te maken met mijn credo, oftewel:

Een goede leraar:

Geeft duidelijke grenzen aan.
Binnen die grenzen is er genoeg ruimte en vrijheid voor kinderen om zelf aan de gang te gaan. Er heerst een ontspannen sfeer.
Samen muziek maken, ontdekken, voelen en ervaren staat centraal.
Er is aandacht voor iedereen.
Er is een goede interactie tussen leraar en leerling.
Vragen stellen is een goed leermiddel.
Plezier maken door middel van de muziek.
De leraar kan flexibel zijn.
Enthousiasme en liefde voor het vak wordt overgebracht.
Kan het niveau van de leerlingen goed inschatten en past de lessen hierop aan.
Doet iets met de inbreng van leerlingen zelf.
Heeft een goed reflecterend vermogen, staat open voor tips en verwerkt ze ook.
Is bereid veel energie in de lessen te steken.
Is zelf ook muzikaal en breed ontwikkeld (van alle markten thuis).
Leerlingen houden je een spiegel voor, durf erin te kijken!

Hiervoor zal ik goed moeten reflecteren en mijn reflectie in de volgende lessen verwerken. Ik zal goed op moeten letten tijdens de lessen om te ontdekken wat er precies gaande is en hoe de klas op mij reageert als ik bepaalde dingen doe. De interactie zal goed moeten zijn. Ik wil enthousiast blijven en veel aandacht schenken aan de stages. Open staan voor tips van anderen, luisteren naar mijn gevoel en daar iets mee doen.

POP probleempje

Ik wil mijn POP publiceren...Maaaar ik heb het nu in een Word document staan. Als ik het in het tekstvak wil kopiëren komt het eronder te staan. Weet iemand hoe ik dit kan oplossen?

Geen les

Na een intensieve voorbereiding afgelopen weekend voor mijn twee lessen, hoorde ik gisteravond dat mijn mentor ziek is. Hopelijk blijft het bij deze ene keer, hoewel het ook niet verkeerd was om vanmiddag even op het balkonnetje in de zon te zitten. 

Mijn lessen schuiven dus gewoon een weekje op, oftewel: dit weekend heb ik ook even tijd om van het mooie weer te genieten, en natuurlijk op blogs te reageren! 

Stage les 2: Oranje springt en zingt

Ik blijf voorlopig nog even bij het beschrijvende bloggen. Heerlijk om je verhaal er even uit te typen en het later terug te kunnen lezen. 

Ik had vanochtend alle namen uit mn hoofd geleerd met het smoelenboek erbij, dus bij binnenkomst heb ik ze allemaal weer een hand gegeven en ze bij naam genoemd. 

We zijn weer gaan inzingen, ik wil ze eraan laten wennen dat dat er gewoon bij hoort. Daarna heb ik de lied nog een keer gedaan, nu konden ze het zelf in canon. Richard (zie vorige blog) was weer lekker vervelend bezig met: gaan zitten, gaan staan, sokken omhoog, broek optrekken enz. Maar hij zong wel mooi! Oftewel: José heeft hem gewezen op zijn gedrag maar ook positief op zijn emotionele bankrekening gestort door hem een compliment te geven. 

Na het succesmoment werden de tafels terug geschoven en heb ik blaadjes uitgedeeld. Dit moment had ik als ontspanning ingelast. Werkte goed! Ik had daarna de volle aandacht, alleen een beetje jammer dat we lang op Richard moesten wachten omdat die druk met zijn eigen dingen bezig was. 

Daarna kwam de luisteropdracht. Ik heb vier muziekfragmenten laten horen die allemaal een dier voorstelden. Ze moesten noteren welk dier ze bij de muziek vonden passen en waarom. 

Het was onrustig, ze waren niet geconcentreerd en er werd onderling gekletst. Ik probeerde ze natuurlijk wel te dimmen maar ik wist niet of ik nou boos moest worden of niet. 

Casus:

Ik wilde: dat ze goed luisterden en de opdracht maakten

Veel leerlingen wilden: met elkaar praten 

Ik deed: mijn best om ze stil te krijgen

Veel leerlingen: bleven toch onrustig

Ik dacht: moet ik nou boos worden?

Veel leerlingen dachten: we gaan lekker onze gang

Ik voelde: lichtelijke frustratie

De leerlingen voelden: dat ik niet zo tevreden was

Uiteindelijk kwamen er wel dingen uit die ik wilde horen zoals: 'Het klinkt als een nijlpaard omdat het zware, lage muziek is', maar de manier waarop was niet goed. 

Toen mijn mentor weer les ging geven was het weer rustiger, hij is een beetje boos geworden op een aantal leerlingen. Ik ben het dan wel niet altijd met zijn manier van lesgeven eens, dit pakte hij prima aan! 

Met de reflectie moest ik van hem eerst zelf met oorzaken en oplossingen komen. Dat was prettig. Hij vond de inhoud van de les oké, ik kan de manier waarop ik het breng alleen wel verbeteren. Minder schools, meer energie, meer uitdaging, veel variatie. Het is soms handig om mezelf in de leerlingen te verplaatsen en te denken: wat zou ik nou te gek vinden? 

Daar kan ik me wel in vinden, goede tip dus. 

Volgende week ga ik mijn eerste les aan de 3 VMBO geven, ik ben benieuwd!

Stage les 1+bezoek Suzan: Yeah!

Yeah dus, dat dacht ik achteraf. Wat is het toch heerlijk om in het zonnetje naar de bushalte te lopen terwijl je net een leuke eerste les hebt gegeven wat vooraf toch best wel spannend was!

Bij binnenkomst heb ik alle leerlingen een hand gegeven en hun naam gevraagd. Eén jongen zei dat hij Achmed heette, wat ik niet helemaal geloofde, daarover straks nog meer.

Jongens en meisjes moesten om en om gaan zitten in een halve cirkel. Bart leidde me nog even in en toen was het mijn beurt. Ik heb kort wat over mezelf verteld (wat waren ze stil!) En toen zijn we begonnen met inzingen en rekken/strekken (wat ze nog nooit eerder gedaan hadden). Ze deden me allemaal na, natuurlijk wel met het nodige gegiechel tussendoor. 

Achteraf vroeg ik uiteraard waarom we dit gedaan hadden. 

Toen kwam de canon...hadden ze ook nog nooit gedaan. Ik zong voor, zij na. Het klonk nog wat timide, dat wel, maar ze zongen. 

Een springerig roodharig jongetje ging plots zitten, ik vroeg:

'Richard, wil je gaan staan?' 

Richard: 'Hoe weet je mijn naam?'

Ik: 'Die heb ik onthouden, ik probeer ze zo snel mogelijk te leren'

Andere jongen: 'Hoe heet ik dan?'

Ik: 'Bij de deur zei je dat je Achmed heette, maar dat klopt geloof ik niet helemaal..'

Klas: Hahaha

Dat was een leuke onderbreking. Suzan wees me erop dat de concentratie daarna wat beter was. (Leermoment!)

Ze kenden uiteindelijk het hele lied, maar nog net niet goed genoeg. Dus toen hebben ze met mij in canon gezongen. De laatste keer dat we het zongen was het vele malen beter dan in het begin. Eigenlijk hadden ze het al wel met elkaar in canon kunnen doen...dat komt dus volgende week.

Na het lied ben ik meteen doorgegaan met een ritmegroovje. Ik liet ze allemaal stampen maar ze versnelden erg dus uiteindelijk heb alleen ik de puls met stampen aangegeven. 

Ik wilde de klas in 4 groepen verdelen, 2 zouden het ritme doen, 2 zouden zingen. Als snel bleek dit te hoog gegrepen dus ik verdeelde ze in 2 groepen en leerde alleen de ritmes aan. 

Dat ging wat moeizaam. 

Casus:

Ik wilde: dat ze goed opletten en het ritme zo snel mogelijk onder de knie hadden

Zij wilden: het ritme leren maar liever even rustig aan

Ik deed: mijn ding. Voordoen, hen na laten doen

Zij deden: mij na, maar niet met volle concentratie, er werd wat gepraat en gelachen.

Ik voelde/dacht: dat het moeizaam ging, kan het niet wat beter?

Zij voelden/dachten: we doen het rustig aan

Vervolgens heb ik een opwarm oefening herhaald. Iedereen moet tegelijk met mij springen en 'Ha' zeggen maar ze weten niet wanneer ik dat ga doen. 

De eerste keer waren ze inderdaad veel te laat, de tweede keer ging het perfect. 

Vervolgens heb ik het ritme opnieuw gedaan, dat ging een stuk beter. 

Suzan vertelde achteraf dat dit allemaal te maken heeft met de spanningsboog en dat het goed is om hier aandacht aan te besteden. De klas had goed hun best gedaan om de canon aan te leren, er was een succesmoment, en daarna ging ik meteen door met iets nieuws. Logisch dat de spanningsboog dan niet optimaal blijft. Beter is het om even een ontspanningsmoment in te lassen. Al is het maar twee minuutjes, ze kunnen even praten, ik kan wat storten op de emotionele bankrekening van een leerling oftewel, individueel een complimentje geven (wat de relatie tussen mij en de leerling versterkt), en daarna zijn ze weer wat frisser om met iets nieuws aan de gang te gaan. (Leermoment!)

Dat het soms onrustig was tijdens de canon had te maken met mijn instructie. Ik kan beter in het begin meer praten en daarna gewoon doen. Ik bleef het namelijk stilleggen tussendoor. Dus, niet lullen maar doen! (Leermoment!)

Over het algemeen was het een prima les. Ik had er plezier in. Ik heb er vertrouwen in dat dit ik een leuke stageperiode met deze klas ga krijgen. Mijn feedback was ook erg fijn achteraf (danku Suzan!) 

Nu moet ik eigenlijk afsluiten met een vraag, daar wordt immers op gereageerd.

Dus bij deze: Je bent op reis en je wilt naar Athene. Je komt bij een splitsing waar je twee kanten op kunt, één weg leidt naar Athene, je weet niet welke. Bij de splitsing staan twee mannen. Eén spreekt altijd de waarheid, de ander liegt altijd. Eén man mag je één vraag stellen om in de juiste richting gewezen te worden, je weet echter niet of je te maken hebt met de leugenaar of niet. Welke vraag stel je?

Singstar

Joepie, het rooster is niet gewijzigd dus ik houd dezelfde klassen als vorige week. Achteraf gezien had ik dus best al iets kunnen doen...Zodadelijk ga ik mijn les voor aankomende week voorbereiden, ik zit nog erg te twijfelen wat het nou gaat worden.

Klas 1 had om te beginnen een proefwerk. Het ging over een hoofdstuk uit muziek op maat en bevatte luister- en kennisvragen. Als je praatte zou er een punt vanaf gaan, wat bij 1 jongen ook gebeurd is (consequent!) Bart heeft het meteen nagekeken en besproken, dit veroorzaakte de nodige onrust maar hij vond het geen probleem. Ze wisten hierdoor meteen wat ze fout hadden gedaan en nu hoeven ze er volgende week geen aandacht meer aan te besteden. 

Na de toets gingen twee meisjes zingen en piano spelen voor de klas. Erg leuk initiatief vond ik! De jongens deden er alleen erg lacherig over. Je merkt dat de jongens en meisjes nog erg gescheiden zijn, in tegenstelling tot de derde klas. 

De tijd die nog over was, werd gevuld met het spelen van singstar. Hm, dat vond ik wat minder. Mijn mentor is er enthousiast over maar ik vind het toch echt beter en leuker om zelf met ze te gaan zingen. 

Tijdens het spel heb ik even vier leerlingen apart genomen om wat vragen te stellen. Eén jongen die ik aanwees wilde niet mee omdat hij dacht dat ze voor me moesten gaan zingen :)

Uitkomst van mijn vragen: 

Ze vinden muziekles leuk, het vrolijkt je op. 

Ze vinden het geen belangrijk vak, je hebt er later niks aan in de maatschappij...

Instrumentenlessen zouden ze vaker willen krijgen. 

Ze doen nooit inzingoefeningen.

Ze vinden de lessen van Bart goed, wel wat aan de theoretische kant.

Ze hebben zelf wel eens een rap geschreven met een vaststaand onderwerp en zouden dit best nog eens willen doen maar dan zonder kaders. 

Ze zouden een gitaarles leuk vinden (helaas zijn er maar 2 gitaren aanwezig). Een handjevol leerlingen doet buiten school iets met muziek. 

Het uur van de derde klassers was wederom niet bijster interessant voor mij omdat ze ook hier de hele les singstar gingen doen. Begin april mag ik ze les gaan geven, dat is dan wel weer leuk!

Met spanning wacht ik mijn eerste lesgeefdag af. Volgende week dus meer..