woensdag 7 oktober 2009

Reflectie

Groepjes en leerlingen individueel begeleiden is minstens zo belangrijk als frontaal lesgeven. Je bent dan ook actief bezig met lesgeven.

Mijn les vandaag:
+ moment: Meisje zei aan het begin, ‘oh dat kunnen we niet’! Ik zei dat ik zeker wist dat het wel ging lukken. Op een gegeven moment kende ze de eerste twee delen. Ik liet ze na elkaar inzetten en opeens zongen ze ongemerkt al in canon! Ze moesten van verbazing haast lachen.
- moment: Nog niet zo veel overzicht als ik zou willen. Denk omdat het de eerste les is, alles is nieuw. Dit veroorzaakt wat meer onrust.
Vraag die me is bijgebleven: Meteen aan het begin van de les na mijn instructie vroeg een meisje: ‘Wil je wat zingen?’

Wat was de kern van deze vraag?
Het desbetreffende meisje was zich naar mijn idee bewust van haar kleding, kapsel, make-up enz. Ik hoorde tijdens mijn les dat ze best goed kan zingen. Vermoedelijk was ze erg benieuwd naar mijn kwaliteiten aangezien ik al had verteld dat ik zong. Wie weet wilde ze zich wel vergelijken met mij. Ik kan me herinneren dat ik het als leerling op de middelbare school erg leuk vond zo veel mogelijk van een leraar zelf te weten te komen. Een zangstem hoort daar natuurlijk bij. 
Heeft er iemand nog andere ideeën? 

Geen opmerkingen: