In alle vroegte zaten Renske en ik vanochtend weer in de trein richting Zoetermeer. Met onze nog ietwat vermoeide oogjes keken we vol verrukking naar het mooie landschap wat aan ons voorbij gleed. Heldere zon, dampende koeien in een mistig veld vol dauw. (oké zo kan ie wel weer)
We kwamen binnen terwijl Gert-Jan een hv2 klas lesgaf. Kiki zat ook achterin de klas! Die gaat ook op deze school stage lopen, gezellig!
De les verliep weer ontspannen en naderhand hadden we wat tijd om te kletsen.
Enkele citaten van Gert-Jan:
‘Ik kies liedjes (zoals songs van the Beatles) die verder van de kinderen af staan, dan doen ze gewoon allemaal mee. Doe ik wat uit de hitlijst dan gaat de helft protesteren, daar hebben ze een duidelijke mening over’.
‘Als leerlingen gaan zeuren over wat er allemaal niet leuk is zeg ik: muziek is gewoon leuk. In de les doe je lekker mee, niet iedereen vind hetzelfde cool. Ga thuis maar met een kopje thee bij je moeder klagen over de muziekles’.
Renske en ik gaan over een aantal weken een lessenserie doen over the Beatles met de 2hv klas (op verzoek van Gert-Jan), daar gaan we een mooi plan voor schrijven, nice!
Eindelijk was het dan tijd voor om les te gaan geven. Renske startte met de 1hv groep. Ze deed ‘Pak maar mijn hand’ van Nick en Simon met ze. Ze gaf aan het eerste couplet en refrein voor te zingen, als ze het goed kenden mochten ze vanaf dat punt meezingen. En jawel hoor, toen het tweede couplet begon zetten ze allemaal vol overtuiging in. Mooi moment!!
Toen was het mijn beurt. Ik deed ‘Opzij, opzij, opzij’. Ze zongen in eerste instantie nog wat voorzichtig maar toen ik ze vroeg om krachtig te beginnen kwam me er toch een geluid uit (zuiver en al). Ik werd bijna naar achter geblazen, voelde heerlijk!
Het ging dusdanig goed dat ik de jongens en meisjes in het refrein afwisselend heb laten zingen.
Dus: We moeten rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan.
(Meisjes cursief en jongens onderstreept)
Vonden ze erg grappig en leuk.
Voor ons beiden een les om blij van te worden.
Reflectie Gert-Jan:
-Leuk gedaan.
-Als ze het liedje al kennen (wat bij ons allebei het geval was) leer je er minder van (denk aan ‘aanleer-techniek’)àvolgende keer een onbekend nummer?
-Ik gebruikte op een gegeven moment de term ‘forte’ en verbeterde mezelf daarna met dat ze krachtig mochten zingen. Dit moment had ik aan kunnen grijpen om de term ‘forte’ dan ook uit te leggen.
-Ik zei aan het begin van de les: ‘Als je je vinger opsteekt krijg je een beurt’.... In een eerste klas wordt dit meestal niet opgevat als een sexueel getinte opmerking (ik had m pas erg laat door moet ik zeggen) maar een derde klas kan hier een kwartier over blijven lachen.
Reflectie Renske:
-Duidelijke instructie
-Rustig stemgebruik
-Regelmatig complimentjes gegeven
-Voldoende uitdaging
-Opsplitsen van de jongens/meisjes is spannend, goed dat je het met je handen aangaf, zorg er wel voor dat ze ook zonder jou aanwijzing hard en zacht kunnen zingen.
-Je gebruikt muziektermen! Hard=forte
Mijn plus-moment was toch wel dat ik de klas vroeg om luid en duidelijk te zingen en zo overweldigd werd!
Mijn vraag is: Wat is de ideale klassenopstelling als je een lied aanleert terwijl je achter een (gewone) piano zit.
Nu zat ik midden voor de klas achter de piano, de pianorug naar de leerlingen toe. Ging prima maar misschien is er iets beters?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
5 opmerkingen:
Daag lieve Jos,
Lennard zei vandaag bij mij precies hetzelfde!! Dat is volgende week ook een onbekend nummer moet gaan zingen om te kijken hoe mijn aanpak dan is en omdat zij dan meer leren!
Ik heb ook lang getwijfeld over hoe je dat met die piano moet doen.
Vandaag heb ik een soort van grote kring gemaakt zodat ze zowel de tekst van de beamer als mij konden zien! Dat was voor mij het belangrijkst, dat ik iedereen kon zien en iedereen mij. Vorige keer zag ik veel leerlingen niet waardoor ik ze niet echt bij de les kon houden.
Dit werkte wel prima!!
Kus Kim
Hee Jos,
ik heb natuurlijk ook even nagedacht over je vraag. Op zich zien we de leerlingen wel, maar de eerste 4 vlak achter de piano vallen wel iets weg. Op mijn vorige stage vond ik de dubbele U een prettige opstelling, maar is in dit lokaal niet haalbaar. Ik denk dat het belangrijkste is dat alle koppies dezelfde kant op staan en dat leerlingen zich niet in bochten moeten wringen om bijvoorbeeld het bord te kunnen zien.
Was een fijne dag vandaag! x
ha ha, dat van die vingers heb ik een keer anders meegemaakt. Ik was een hele insspirerende bovenbouwles aan het geven over de sonatevorm. Dit maal en sonate met een heel lang voorspel (zoals wel vaker bij Mozart) ik hamerde nogal op het feit dat als je het thema lang uitstelt, het een groter moment wordt. Ik was destijds nog iets jonger. Een van mijn aantrekkelijke jonge jongens in de 5V klas zag ik ietwat onderuitzakken, toen ik hem hoorde vragen...zo Suzan....dus jij houdt wel van een lekker lang voorspel...Je begrijpt dat ik toen maar even een kop koffie ben gaan drinken om de hoogrode kleur ietwat te laten zakken...
Hee Jos!
Superleuk geschreven!
Over die piano heb ik wel een prettige manier gevonden denk ik. Je zet hem met de zijkant naar de leerlingen toe, dan hoef je niet over de piano heen te kijken en zit je ook niet met je rug naar de leerlingen toe. Dan moet je wel een beetje Tori Amos gaan zitten, maar das wel een leuk oefening.
Nog beter is om gewoon de leerlingen om de piano te roepen, dat maakt het ook wat intiemer. Let dan wel ff op dat er niet wat leerlingen achterin blijven hangen.
x thom
Hahahaha sorry, het heeft echt niks met je blog te maken maar die reactie van Suzan, hahaha. En die van Thomas, 'a la Tori Ames' hahaha. Ik ben echt aan het huilen op dit moment.
Maar lekker bezig Jose ;)
Een reactie posten