Stage les 8, 9 en 10: 'U moet de opnames op youtube zetten'

Wat ging deze stagedag snel zeg! We waren druk met zo veel dingen, het vloog voorbij.
Ik startte het tweede uur met de tweede klas waarmee Renske en ik het Beatleproject doen. Wat een leuke kinderen zijn dit toch!
Eerst een filmpje van de Beatlemania laten zien (die hysterie is echt ongelofelijk), daarna vier heel verschillende nummers laten horen. Ze kozen allemaal het lied wat ze het mooiste vonden en moesten uitleggen waarom. Door de korte tijd die we hadden kon ik er niet echt dieper op ingaan maar de boodschap was in ieder geval duidelijk dat The Beatles zoveel verschillende nummers hebben geschreven dat bijna iedereen er wel iets moois tussen vindt zitten.
Toen verder met het aanleren van de tweede stem. Ik heb een eigen tweestemmige opname laten horen, dat vinden ze altijd leuk. Een meisje zei:
‘Dat moet je op youtube zetten, dan wordt u misschien ontdekt’.
Het tweestemmig zingen vinden ze best lastig maar uiteindelijk ging het goed. Toen hebben we het met de begeleidingsband gespeeld (vier leerlingen speelden met mij mee, piano, gitaar bas en drums).
Vervolgens allemaal nog even aan het spelen en toen was het alweer tijd.
Ik had een er een goed gevoel over.

Reflectie Gert-Jan:
Goede les, je hebt mazzel met deze klas, bij een andere tweede klas zouden dingen niet kunnen werken (daarom hebben Renske en ik dit plan ook speciaal voor deze klas geschreven, duss...).
Misschien van tevoren een opdrachtblad bij de luistervoorbeelden uitdelen (bewust niet gedaan wegens tijdgebrek). Zou voor hun meer structuur kunnen bieden.
De grote variatie in je les is een voordeel maar hierdoor heb je minder tijd wat dieper op dingen in te gaan. (waarom, steeds doorvragen)
Luisteren was best lang, heeft ook zn voor- en nadelen.
Wat is LSD (Lucy in the Sky with Diamonds) dat wisten de leerlingen niet.

Het derde uur mochten Renske en ik het koortje doen! (hierna nog twee weken). We leren 2 koorstukken aan (leerlingen 4hv/4v/5hv). ‘Remember me my deir’ en ‘Sentimental Journey’. Was super leuk om te doen! Het aanleren ging best snel. De bassen zongen met elkaar ook al vier stemmig maar dat is moeilijk te veranderen vrees ik. Heb nu alweer zin in volgende week.

Het vijfde uur gaf ik weer aan mijn 1 havo klas les. Ze waren al ongelofelijk druk toen ik binnenkwam, wow!
Ik heb ‘Chasing cars’ van Snow Patrol laten horen, ze hebben meegezongen, toen heb ik het aansluitende speelstuk ervan toegelicht en voorgespeeld. Dit alles terwijl het regelmatig onrustig was. Mijn stof werd te langdradig omdat ik steeds dingen herhaalde (ik wilde dat iedereen luisterde en het zou begrijpen), dat was jammer, verder hield ik ze wel bij de les. Het spelen vonden ze heel leuk om te doen, erg herkenbare tune.

Maurice heeft enkel de minpunten benadrukt en was ongenuanceerd in zijn reflectie. Dingen die er niet toe deden noemde hij nog extra. (Ja ik weet dat het voor de leerlingen niet fijn is dat ik mijn blues plan heb stopgezet en met iets anders zijn begonnen maar dit hebben we vorige week samen besloten, punt) Op de een of andere manier vond ik niet alles relevant wat hij zei en kreeg ik het gevoel dat ik niet veel goed deed maargoed, mannen:P

Reflectie Maurice:
Ze waren al druk toen ze binnenkwamen.
Les ervoor speelt een rol (ik doe nu weer iets nieuws)
Eerder beginnen met spelen is beter (spanningsboog)
Te lang van stof in uitleg, moet kort maar krachtig (ik herhaalde teveel omdat sommige leerlingen niet op letten)
Speelstuk is wat eentonig door al die achtsten (maar ik wil juist dat ze dat goed kunnen en ze vinden het erg leuk!)
Volgende week een bandje vormen aan het eind van de les
Leerzame les.

Reflectie Renske:
- Wat zijn ze druk!
+ Je blijft rustigJ
+ Ik heb jullie helemaal niet gevraagd te gaan praten!
+ Je loopt rond, regel van Gagne) aandacht trekken
+ As = heel goed (ze weten het nog, je laat het zien)
+Maurice grijpt in, wat vind je daarvan?
? Schrijf fonetisch erbij: 1 ne 2 je 3 je 4 e
? Allemaal zingen, niet zo relevant, ze hadden hun blaadje niet (ruis)
Waarschuwing, ik zat er al op te wachten, daarna stil.

Ik vond het weer een leuke stagedag vandaag!

Vraag: Is het verstandig om niet te herhalen tot iedereen luistert als het onrustig in een klas blijft en gewoon door te gaan? (haalt vaart uit de les)

reflectie

Het laatste moment dat je geïnspireerd werd door iets of iemand.

Zorg voor jezelf!

Mooie dingen.

Stage les 6 en 7: 'Mevrouw, ik kan het!'

Vandaag een half uur eerder dan gewoonlijk opgestaan. We hadden namelijk een 40 minuten rooster.
Wat een wind! Ik trapte als een gek door om de trein op tijd te halen. Om 7.15 uur plofte ik tegenover Renske op de bank. Het licht zien worden in de trein is ook weer eens wat anders.

Mijn eerste les aan 1TL ging heerlijk. Dat was fijn na vorige week. Wat een lieve, brave klas!
‘Wat zou je doen’ rapten ze zo weg en het zingen erbij ging uiteindelijk ook goed.
Heb het kruis (#) uitgelegd en het ‘akkoord’. Ze waren doodstil en mijn uitleg was helder en efficiënt (had het goed voorbereid aangezien het vorige week onduidelijk was).
Na de uitleg gingen ze ‘In the end’ spelen. Dat vinden ze leuk! De stoerste jongens kwamen me zelfs roepen ‘Mevrouw, ik kan het!’
Ik heb ze op tijd op laten ruimen zodat ik nog even af kon sluiten met ‘Goed gewerkt!’ Toch erg prettig.
Maurice vond het een goede les, veel meer kwam er eigenlijk niet uit.
Heb geholpen met Renskes les (die ook erg goed liep) bij de basgitaren.

Toen de volgende les. (1H)
Chaos in het begin omdat niemand wist of de tweede bel nou wel of niet gegaan was, whaa, huh? ‘Mevrouw, ik ben helemaal niet te laat’. Zoooooeeeemmmm, iedereen roepen: ‘OOoooh, zie nou wel! We zijn toch allemaal op tijd’ Hilarisch.
(Gert-Jan had verkeerde tijd aan ons doorgegeven).

Ik heb vorige week even benoemd. Dat het onrustig was en dat het niet alleen aan hen lag.
Korte geschiedenis van de blues.
Herhaling vorige week: (bluesschema = 12 maten, elke maat 4 tellen). Het begrip ‘mol’ opnieuw uitgelegd. Ze snapten het!
Toen gingen ze allemaal spelen, vonden ze leuk, de ‘maar’ komt zo.
Op tijd opgeruimd en twee meisjes op de piano laten spelen terwijl ik de blues zong. Wat een giebelkippen zeg! Stiekem erg irritant.
En toen waren de 40 minuten alweer voorbij. Toch echt wel net te kort.

De ‘MAAR’ van mijn blues lessen, tevens ook de reflectie van Maurice:

De leerlingen hebben hiervoor ‘I gotta feeling’ gedaan. Strakke ritmes, catchy melodietjes. De blues ligt ze op dit moment niet.
Er is te weinig differentiatie in de pianopartij (alles 4 tellen aanhouden), de meesten hebben er in eerste instantie moeite mee, maar sommigen kunnen het erg snel en zijn dan klaar. Wat dan?
Het contrast met de vorige lessen en met hun muzikale interesse is bij deze klas te groot. Bij een andere eerste klas of in de tweede kan het prima werken.
Ik was van plan om volgende week de zang erbij te doen maar we hebben bedacht dat het misschien toch beter is met iets heel nieuws te beginnen. Vind ik wel jammer maar het lijkt me ook verstandiger.
Nu ga ik dus hard nadenken over een volgend 2 a 3 weeks projectje.
Maurice stelde een speelstuk van ‘pokerface’ of ‘where is the love’ voor, ik weet het zo net nog niet. Moet even bedenken wat ik nou echt wil. Tegelijkertijd is het wel belangrijk dat deze klas enigszins gelijk blijft lopen met de andere eerste klas die ‘In the end’ doet. Begrippen als vingerzetting, akkoord, clear, distortion komen daar voor. Lastig, iemand ideeën?

Reflectie van Renske:

Ik vraag aandacht door:
-te wachten, ‘ssst’, te kijken, ‘Oke, let goed op!’
+inleiding is duidelijk
+‘wie weet...’ je betrekt de klas erbij
+checken of ze het begrepen hebben
? waarom vraag je geen leerling om de zwarte toets in te drukken, = dubbelcheck
+nabespreken
+voordoen voor leerlingen
?vond je het drummen oke tussendoor? (maurice heeft 4 leerlingen laten drummen zonder mij te vragen)

Volgende week ga ik weer verder waar Renske gebleven is met ons ‘Beatleproject’ en kom ik met iets nieuws voor deze 1H klas. Ben benieuwd wat het gaat worden.

Stage les 4 en 5: een beetje op je bek gaan is best leerzaam

Heeeeeeeeeheeeeeee. Renske en ik zitten weer in de trein terug naar Utrecht. Wat een dag!
Eerst kreeg ik een smsje van Rens dat ze om 7.05 uur wakker schrok (wekker een uur te laat) en ging proberen om alsnog de trein van 7.25 uur te halen.  Dat lukte uiteindelijk wonder boven wonder.
Toen trok ik de deur achter me dicht zonder mijn sleutelbos bij me te hebben (durfde mijn huisgenootjes niet wakker te bellen dus ben als een malle naar de bus gaan rennen). Gelukkig haalde ook ik net op tijd de trein. Even tijd om bij te komen en toen begonnen we aangekomen op school ieder al snel met onze eigen les.
Renske had de 1TL groep, liep zeer gesmeerd naar ik vernomen heb.
Ik ben gestart met het Beatlesproject met de 2HV klas. Ging op zich best redelijk, ook al was ik achteraf toch niet tevreden. Dit kwam doordat:

-de les rommelig begon (Kiki had per ongeluk mijn teksten, zul je zien in het filmpje wat nog komen gaat) ik erg vaak ‘Eh’ zei (dat doe ik als ik nadenk)
-ik pas in de loop van de les enthousiast begon te worden en te vertellen.
-ze ‘Let it be’ vorig jaar al gezongen hadden, er viel niet veel aan te leren.
-Renske en ik in onze voorbereiding niet bedacht hadden om meteen een filmpje te laten zien als we het hebben over de hysterische meisjes die door de concerten heen gilden, zulke extra dingen maken de les nou juist leuk en de stof tastbaar. Volgende keer ook gewoon plaatjes laten zien van de bandleden en dat soort leuke afwisselingen.
-we de pianopartij echt hebben overschat, dat moeten we veeel makkelijker gaan maken.

Ze luisterden verder wel prima en het liep allemaal ook wel dus volgende week wordt het waarschijnlijk een echt goede les als Renske al deze dingen meeneemt.

Reflectie Gert-Jan:

-Pianopartij makkelijker maken (4 lossen melodietjes in plaats van akkoorden met een baspartij)
-Noten erbij zetten
-Wat chaotisch begin
-Goed dat je het gesprek met ze aan gaat (bv ‘wie weet de namen van de Beatles en wat ze spelen’?)
-Goed dat je Merseybeat noemt
-Herhalen van de geschiedenis is belangrijk
-Laat dingen zien en horen die je vertelt!
-Uitdelen kan sneller (zie filmpje)

Tussenuurtje
Kopje thee
Voorbereiding even doorlezen
Praat, praat

Toen was Renske wederom aan de beurt met het lieve klasje van Gert-Jan.
Liep wederom ontzettend soepel (check dr blog), Renske, you go girl!

Pauze

Daarna brak mijn leerzame (blijkt nu) les aan:

Het begon er al mee dat ik tegelijk met de leerlingen binnenkwam in het lokaal aangezien Maurice wat laat arriveerde. Ik had ze allemaal even een hand willen geven bij de deur (bij Gert-Jan ook gedaan) en vind het altijd prettig mijn dingen vast klaar te leggen maar dit moest ik dus doen toen de leerlingen ook binnenkwamen.
Ik ben frontaal begonnen met het herhalen van de lagen in een lied van vorige week. Dat ging prima maar ik merkte wel dat ik soms naar woorden moest zoeken om iets uit te leggen. (Heel concreet zijn is echt moeilijk!!)
Ik heb ze daarna de lagen laten ontdekken in de canon (wat achteraf toch beter als een 4-stemmig iets gezien kan worden) ‘Baby cares for’.
Het begon onrustig te worden.
Ik zong alle coupletten met ze door.
Het werd nog onrustiger.
Ik heb alles even (ja erzsi, even;)) stilgelegd om ze duidelijk te maken dat ik wilde dat ze stil waren.
Dat werkte opzich wel, voor even.

Toen kwam de blues. Ik heb ‘Sweet home Chicago’ zonder uitleg opgezet. Ze luisterden stil.
Vertelt over de blues, dat het vaak gaat over ellende (volgende week ga ik het uitgebreider behandelen), ze werden weer wat drukker.
Blues met eigen Nederlandse tekst gespeeld, ze luisterden weer stil. Ze hebben meegeteld en geconstateerd dat een bluesschema 12 maten duurt.
Het werd pas echt leuk toen ik de mol (b) uit ging leggen. Ik nam veel te grote stappen, ze hadden een lager instapniveau dan ik dacht, snapten het niet, aaah! In mijn hoofd was het even chaos maar ik bleef wel rustig. Heb het geprobeerd duidelijk uit te leggen maar dit had ik niet voorzien dus echt heel veel duidelijker werd het niet voor ze.
Ik heb aangekondigd het volgende week nog een keer te herhalen en toen heb ik ze aan het spelen gezet. Dat vonden de erg leuk. Veel konden aan het eind van de les al aardig met het schema uit de voeten en er vielen wat kwartjes.
De tijd vloog om en voor ik het in de gaten had moesten we alweer opruimen en had ik geen tijd meer om centraal af te sluiten, dat was jammer.
Mijn plan was om in de volgende weken ze zelf een tekst te laten schrijven maar dit idee moet ik helaas laten varen. Er gaat iets anders komen maar daar wil ik nu nog even niet aan denken.
Stiekem kon ik wel een potje janken bij de reflectie, zo’n stom gevoel na een les heb ik nog niet eerder gehad maar nu ben ik al weer wat optimistischer gestemd, zulke les horen er af en toe gewoon bij, daar leer ik heel veel van. Ik had natuurlijk alleen gehoopt dat het wat beter zou lopen, voor mezelf en natuurlijk ook omdat Erzsi kwam kijken. Maar haar tips had ik uiteraard juist het hardste nodig nu.
Ik merk dat ik het heel irritant vind dat ik de namen van de leerlingen nog niet ken. Goede persoonlijke omgang met de leerlingen is iets waar ik veel waarde aan hecht. Maurice had het smoelenboek vorige week nog niet en vandaag ben ik het vergeten te vragen, volgende week dus!

Dingen die we besproken hebben tijdens de reflectie:

-Stappen kleiner maken! (akkoorden, schema, mol, stapsgewijs uitleggen)
-Tekst bij canon niet uitdelen, haalt de vaart eruit, kunnen ze wel uit het hoofd.
-‘Nu wil ik dat het even stil is’ Vermijd het woordje ‘even’ .
-Ga op tijd opruimen
-Begeleid de canon meteen, wacht daar niet te lang mee.
-Leg jezelf de stof eerst uit, schrijf het op in een minimaal aantal kernzinnen,
bedenk een metafoor om te verduidelijken
-Laat volgende week iedereen eerst weer spelen voor je met tekst verdergaat
-Link de vijf lagen die je uitlegde aan de blues: waar herken je een blues aan?: het akkoordschema!
-Je hield je staande
-Je blijft rustig

De rest krijg ik nog van Erzsi.

Nu lekker uitpuffen, morgen komen de ideeën voor volgende week wel.