Laatst zat ik thuis aan tafel zelfgemaakte pizza te eten, heerlijk. Ik vroeg aan mijn ouders: ‘aten jullie dit vroeger ook wel eens?’ Dat bleek niet het geval te zijn.
Vroeger was het alleen aardappelen, groenten en vlees. Soep vooraf gebeurde regelmatig maar macaroni was een uitzondering.
En dat terwijl de doorsnee Nederlander tegenwoordig dagelijks wereldgerechten klaarmaakt.
Ik realiseerde me weer hoe alles kan veranderen in een razend tempo.
Ook in de muziek is het nauwelijks meer bij te houden.
Vroeger was Elvis DE King of Rock ’n Roll en was je voor The Beatles óf voor The Rolling Stones.
Naar mijn weten zijn er al lang geen bands meer geweest die zo populair en verschillend waren dat iedereen er naar luisterde en er een tweedeling in het luisterpubliek ontstond.
Als je nu een reclamespotje van een auto op tv ziet en er een muziekje achter zet van een flard van Woodstock uit de jaren 70, schijnen de consumenten van die generatie nostalgische gevoelens te krijgen en de auto sneller te kopen.
Wanneer reclamemakers over dertig jaar achtergrondmuziek uit deze tijd zoeken voor een reclamespotje om mijn generatie aan te spreken, welke artiest moeten ze dan kiezen?
Er is nu zó veel muziekaanbod dat je soms uit gekkigheid niet meer weet waar je naar moet luisteren.
Vroeger draaide je een plaat helemaal grijs. Tegenwoordig tik je een nieuwe artiest in op Youtube, je luistert een minuutje en dan is het wel weer genoeg, die andere gast wilde je ook nog horen.
En als je dan helemaal wild bent van een muzikant en naar een concert toe gaat loop je ook nog eens de kans dat het nergens naar klinkt omdat er op de cd gerotzooid is met allerlei technische foefjes om de sound presentabel te maken.
Vroeger was het beter.
Geschreven naar aanleiding van de stelling:
‘Vroeger was de muziekcultuur beter.’
Nav. het artikel van Barend Wijtman ‘zwei herzen in dreivierteltakt’. Detail: Jongeren heb de rust niet meer om aandachtig naar (klassieke) muziek te luisteren. Het is wel mooi maar snel saai.
Extra artikel:
‘De muziek was vroeger veel beter’ door Mieke Zijlmans, 17 oktober 1998, bijgewerkt op 16 januari 2009.
volkskrant.nl
7 opmerkingen:
Ja hoor hij leest goed weg!!
Ik weet dat je veel reacties uit wilt lokken met je column maar ergens ver weg in mijn hoofd ben ik het met je eens..
Natuurlijk zijn er nu ook nog een aantal goede artiesten maar er zijn er zoveel en ze lijken allemaal op elkaar..!! Wow..!
Vroeger had je reusachtige hypes, waar zijn die nu heen?
De hypes zijn minder maar de muziek is toch nog wel erg leuk hoor nu!
Kusjes
Ik denk dat ik het wel met je eens ben, alhoewel wij nooit zullen weten hoe het vroeger was! Wij hebben zowel legaal als illegaal zo ontzettend veel muziek tot onze beschikking dat het eigenlijk allemaal niet zo bijzonder meer is. Dat is jammer want er is echt heel erg veel goede, nieuwe muziek! Maar omdat we zo ontzettend veel horen, worden we helemaal verdoofd en horen we steeds minder snel de kwaliteit...
Lekker geschreven!
Thom
Wauw, heerlijk column om te lezen en ook het eerste column waar bij ik het niet eens ben met de schrijfster!
"Er is nu zó veel muziekaanbod dat je soms uit gekkigheid niet meer weet waar je naar moet luisteren."
Het klopt natuurlijk dat er nu een veel groter aanbod is dan veertig jaar geleden. Maar wie zegt dat je daardoor minder goed kan kiezen? Ik denk dat, juíst door het gigantische aantal artiesten, je goed weet waar je wel en niet naar wilt luisteren. Het is een onmogelijke opgave om iedereen te beluisteren, maar 'vroeger' kon dat ook niet: alleen al omdat er nauwelijks toegang was tot de artiesten die níet Elvis of the Beatles of the Stones heetten.
Juist nu kun je je eigen smaak ontwikkelen, omdat je van al die verschillende etenswaren precies weet wat je wel en niet lekker vindt. Maakt het dan uit dat het tien verschillende gerechten zijn?
Hoi Jose!
Wat heb je toch een fijne schrijfstijl! Ik merkte het al in je gewone blogs, maar nu des te meer! Je column leest lekker weg door de informele toon, erg prettig.
Wat betreft de inhoud ben ik het deels met je eens. Je hebt gelijk wat mij betreft dat er vroeger meer hypes waren en dat er nu wel erg veel muziek tot je beschikking hebt. Ik denk wel dat, wat Kenza ook zegt, het er aan ligt hoe je er mee om gaat. Als je kritisch zoekt, je een weg baant door de wildernis van al het aanbod, dan kan je wel een aantal schatten vinden. Voorwaarde is wel dat je dan kritisch bent en dat zijn veel jongeren van nu helaas niet meer. Ze nemen genoegen met hetgeen ze in hun schoot geworpen krijgen (MTV) en richten zich meer op imago dan op de muziek.
Nu is het aan ons natuurlijk om ze te leren zoeken! Wat denk jij?
Liefs,
Nynke
Hee, dit sluit mooi aan bij de reactie die ik op Kenza's column gaf.
Ik wil graag even iets psychologisch in de discussie werpen: het idee van 'vroeger was alles beter' is een zeer menselijke gedachtegang. Het is namelijk zo dat mensen alle nadelen en vervelende gebeurtenissen van het dagelijks leven en onze maatschappij goed kunnen zien, omdat we er dagelijks mee geconfronteerd worden. Zeker dankzij de snelle ontwikkeling van media zijn we tegenwoordig op de hoogte van alle ellende wereldwijd.
We weten dus dat het leven tegenwoordig niet altijd over rozen gaat, en daarom zoeken we naar een locatie of periode waar het leven een stuk beter was.
Het verleden is hiervoor ideaal. Immers, mensen die een bepaalde periode niet hebben meegemaakt hebben ook alle ellende van die tijd niet meegemaakt. Mensen die een bepaalde periode wel hebben meegemaakt, zullen eerder geneigd zijn de leuke dingen te herinneren dan de ellendige. Denk maar aan het klassieke voorbeeld van een grappig familieverhaal, zoals op vakantie verdwalen in een donker bos en gered te worden door, ik zeg maar wat, een wagen van een reizend circus. Dat klinkt achteraf grappig, maar dat komt alleen doordat mensen vergeten dat ze, voordat ze gered werden, eerst uren door dat koude donkere bos moesten ploeteren en dachten dat ze er nooit meer uit kwamen.
Snap je wat ik bedoel?
Nou ben ik het wel met je eens dat er vroeger meer grote hypes waren, hoor. Maar je kunt je natuurlijk afvragen of dat nou werkelijk beter was. Je kunt namelijk ook zeggen: tegenwoordig zijn er gelukkig geen grote hypes meer waar je aan mee moet doen om 'er bij te horen'; tegenwoordig is iedereen vrij in zijn/haar muziekkeuze.
Ps. goeie column! Zeker stof tot nadenken, zoals je ziet aan alle reacties :)
Wauw, ik ben niet de eerste die het zegt, maar wat leest jouw column lekker weg zeg! En het zet iedereen aan tot nadenken. Of de muziekcultuur nu slechter is weet ik niet. Ik denk dat dat voor veel mensen juist niet geldt omdat we zoveel stijlen van muziek hebben. Maar ik ben en blijf vanuit mijzelf een voorstander van lekkere classic albums. Thomas zei het al: doordat er zoveel muziek is horen we gewoon steeds minder snel de kwaliteit ervan.
Groetekes,
Wivineke
Hoi Allemaal!
Leuke en goede discussie. Ik ben daar zelf ook nog niet uit. Want alle muziek heeft toch ook weer een soort van saus over zich heen waarmee het decennium zich kenmerkt. Ondanks alle verschillende type muziek herken je dit decennium erin. Zoals ik the eighties direct herken, en ik ben het met Timo eens dat daar ook nostalgie bij zit. Het is zo dat de muziek die je als puber /adolescent hoort die nostalgie teweeg brengt, dus ik zal voor altijd jong blijven met Doe Maar en de Dolly Dots en Tina Turner. Ik merk ook naarmate ik ouder wordt dat ik beter herken waar mijn ingang tot mijn muzikale hart zit: muziek met een verlangen inzich. Vaak door een bepaalde melodie in een eenzame muzikale setting. Het maakt niet uit of het klassiek, jazz of pop is. Ik ben daarchter gekomen door ontzettend veel muziek te luisteren: alles wat los en vast zit. Jullie groeien op in een tijd dat dat nog veel makkelijker is. Ik heb een cd kast vol met cd's waar ik maar 1 nummer tof van vindt...ook leuk...maar ja..
Oftwel, leuke discussie, to be continued..want welke rol willen jullie als doc ent gaan spelen voor de jonge mensen die jullie gaan lesgeven? Juist tav hun muzieksmaak, met deze discussie in gedachten?
Een reactie posten