Stage les 6 en 7: 'Mevrouw, ik kan het!'

Vandaag een half uur eerder dan gewoonlijk opgestaan. We hadden namelijk een 40 minuten rooster.
Wat een wind! Ik trapte als een gek door om de trein op tijd te halen. Om 7.15 uur plofte ik tegenover Renske op de bank. Het licht zien worden in de trein is ook weer eens wat anders.

Mijn eerste les aan 1TL ging heerlijk. Dat was fijn na vorige week. Wat een lieve, brave klas!
‘Wat zou je doen’ rapten ze zo weg en het zingen erbij ging uiteindelijk ook goed.
Heb het kruis (#) uitgelegd en het ‘akkoord’. Ze waren doodstil en mijn uitleg was helder en efficiënt (had het goed voorbereid aangezien het vorige week onduidelijk was).
Na de uitleg gingen ze ‘In the end’ spelen. Dat vinden ze leuk! De stoerste jongens kwamen me zelfs roepen ‘Mevrouw, ik kan het!’
Ik heb ze op tijd op laten ruimen zodat ik nog even af kon sluiten met ‘Goed gewerkt!’ Toch erg prettig.
Maurice vond het een goede les, veel meer kwam er eigenlijk niet uit.
Heb geholpen met Renskes les (die ook erg goed liep) bij de basgitaren.

Toen de volgende les. (1H)
Chaos in het begin omdat niemand wist of de tweede bel nou wel of niet gegaan was, whaa, huh? ‘Mevrouw, ik ben helemaal niet te laat’. Zoooooeeeemmmm, iedereen roepen: ‘OOoooh, zie nou wel! We zijn toch allemaal op tijd’ Hilarisch.
(Gert-Jan had verkeerde tijd aan ons doorgegeven).

Ik heb vorige week even benoemd. Dat het onrustig was en dat het niet alleen aan hen lag.
Korte geschiedenis van de blues.
Herhaling vorige week: (bluesschema = 12 maten, elke maat 4 tellen). Het begrip ‘mol’ opnieuw uitgelegd. Ze snapten het!
Toen gingen ze allemaal spelen, vonden ze leuk, de ‘maar’ komt zo.
Op tijd opgeruimd en twee meisjes op de piano laten spelen terwijl ik de blues zong. Wat een giebelkippen zeg! Stiekem erg irritant.
En toen waren de 40 minuten alweer voorbij. Toch echt wel net te kort.

De ‘MAAR’ van mijn blues lessen, tevens ook de reflectie van Maurice:

De leerlingen hebben hiervoor ‘I gotta feeling’ gedaan. Strakke ritmes, catchy melodietjes. De blues ligt ze op dit moment niet.
Er is te weinig differentiatie in de pianopartij (alles 4 tellen aanhouden), de meesten hebben er in eerste instantie moeite mee, maar sommigen kunnen het erg snel en zijn dan klaar. Wat dan?
Het contrast met de vorige lessen en met hun muzikale interesse is bij deze klas te groot. Bij een andere eerste klas of in de tweede kan het prima werken.
Ik was van plan om volgende week de zang erbij te doen maar we hebben bedacht dat het misschien toch beter is met iets heel nieuws te beginnen. Vind ik wel jammer maar het lijkt me ook verstandiger.
Nu ga ik dus hard nadenken over een volgend 2 a 3 weeks projectje.
Maurice stelde een speelstuk van ‘pokerface’ of ‘where is the love’ voor, ik weet het zo net nog niet. Moet even bedenken wat ik nou echt wil. Tegelijkertijd is het wel belangrijk dat deze klas enigszins gelijk blijft lopen met de andere eerste klas die ‘In the end’ doet. Begrippen als vingerzetting, akkoord, clear, distortion komen daar voor. Lastig, iemand ideeën?

Reflectie van Renske:

Ik vraag aandacht door:
-te wachten, ‘ssst’, te kijken, ‘Oke, let goed op!’
+inleiding is duidelijk
+‘wie weet...’ je betrekt de klas erbij
+checken of ze het begrepen hebben
? waarom vraag je geen leerling om de zwarte toets in te drukken, = dubbelcheck
+nabespreken
+voordoen voor leerlingen
?vond je het drummen oke tussendoor? (maurice heeft 4 leerlingen laten drummen zonder mij te vragen)

Volgende week ga ik weer verder waar Renske gebleven is met ons ‘Beatleproject’ en kom ik met iets nieuws voor deze 1H klas. Ben benieuwd wat het gaat worden.