Stage les 4 en 5: een beetje op je bek gaan is best leerzaam

Heeeeeeeeeheeeeeee. Renske en ik zitten weer in de trein terug naar Utrecht. Wat een dag!
Eerst kreeg ik een smsje van Rens dat ze om 7.05 uur wakker schrok (wekker een uur te laat) en ging proberen om alsnog de trein van 7.25 uur te halen.  Dat lukte uiteindelijk wonder boven wonder.
Toen trok ik de deur achter me dicht zonder mijn sleutelbos bij me te hebben (durfde mijn huisgenootjes niet wakker te bellen dus ben als een malle naar de bus gaan rennen). Gelukkig haalde ook ik net op tijd de trein. Even tijd om bij te komen en toen begonnen we aangekomen op school ieder al snel met onze eigen les.
Renske had de 1TL groep, liep zeer gesmeerd naar ik vernomen heb.
Ik ben gestart met het Beatlesproject met de 2HV klas. Ging op zich best redelijk, ook al was ik achteraf toch niet tevreden. Dit kwam doordat:

-de les rommelig begon (Kiki had per ongeluk mijn teksten, zul je zien in het filmpje wat nog komen gaat) ik erg vaak ‘Eh’ zei (dat doe ik als ik nadenk)
-ik pas in de loop van de les enthousiast begon te worden en te vertellen.
-ze ‘Let it be’ vorig jaar al gezongen hadden, er viel niet veel aan te leren.
-Renske en ik in onze voorbereiding niet bedacht hadden om meteen een filmpje te laten zien als we het hebben over de hysterische meisjes die door de concerten heen gilden, zulke extra dingen maken de les nou juist leuk en de stof tastbaar. Volgende keer ook gewoon plaatjes laten zien van de bandleden en dat soort leuke afwisselingen.
-we de pianopartij echt hebben overschat, dat moeten we veeel makkelijker gaan maken.

Ze luisterden verder wel prima en het liep allemaal ook wel dus volgende week wordt het waarschijnlijk een echt goede les als Renske al deze dingen meeneemt.

Reflectie Gert-Jan:

-Pianopartij makkelijker maken (4 lossen melodietjes in plaats van akkoorden met een baspartij)
-Noten erbij zetten
-Wat chaotisch begin
-Goed dat je het gesprek met ze aan gaat (bv ‘wie weet de namen van de Beatles en wat ze spelen’?)
-Goed dat je Merseybeat noemt
-Herhalen van de geschiedenis is belangrijk
-Laat dingen zien en horen die je vertelt!
-Uitdelen kan sneller (zie filmpje)

Tussenuurtje
Kopje thee
Voorbereiding even doorlezen
Praat, praat

Toen was Renske wederom aan de beurt met het lieve klasje van Gert-Jan.
Liep wederom ontzettend soepel (check dr blog), Renske, you go girl!

Pauze

Daarna brak mijn leerzame (blijkt nu) les aan:

Het begon er al mee dat ik tegelijk met de leerlingen binnenkwam in het lokaal aangezien Maurice wat laat arriveerde. Ik had ze allemaal even een hand willen geven bij de deur (bij Gert-Jan ook gedaan) en vind het altijd prettig mijn dingen vast klaar te leggen maar dit moest ik dus doen toen de leerlingen ook binnenkwamen.
Ik ben frontaal begonnen met het herhalen van de lagen in een lied van vorige week. Dat ging prima maar ik merkte wel dat ik soms naar woorden moest zoeken om iets uit te leggen. (Heel concreet zijn is echt moeilijk!!)
Ik heb ze daarna de lagen laten ontdekken in de canon (wat achteraf toch beter als een 4-stemmig iets gezien kan worden) ‘Baby cares for’.
Het begon onrustig te worden.
Ik zong alle coupletten met ze door.
Het werd nog onrustiger.
Ik heb alles even (ja erzsi, even;)) stilgelegd om ze duidelijk te maken dat ik wilde dat ze stil waren.
Dat werkte opzich wel, voor even.

Toen kwam de blues. Ik heb ‘Sweet home Chicago’ zonder uitleg opgezet. Ze luisterden stil.
Vertelt over de blues, dat het vaak gaat over ellende (volgende week ga ik het uitgebreider behandelen), ze werden weer wat drukker.
Blues met eigen Nederlandse tekst gespeeld, ze luisterden weer stil. Ze hebben meegeteld en geconstateerd dat een bluesschema 12 maten duurt.
Het werd pas echt leuk toen ik de mol (b) uit ging leggen. Ik nam veel te grote stappen, ze hadden een lager instapniveau dan ik dacht, snapten het niet, aaah! In mijn hoofd was het even chaos maar ik bleef wel rustig. Heb het geprobeerd duidelijk uit te leggen maar dit had ik niet voorzien dus echt heel veel duidelijker werd het niet voor ze.
Ik heb aangekondigd het volgende week nog een keer te herhalen en toen heb ik ze aan het spelen gezet. Dat vonden de erg leuk. Veel konden aan het eind van de les al aardig met het schema uit de voeten en er vielen wat kwartjes.
De tijd vloog om en voor ik het in de gaten had moesten we alweer opruimen en had ik geen tijd meer om centraal af te sluiten, dat was jammer.
Mijn plan was om in de volgende weken ze zelf een tekst te laten schrijven maar dit idee moet ik helaas laten varen. Er gaat iets anders komen maar daar wil ik nu nog even niet aan denken.
Stiekem kon ik wel een potje janken bij de reflectie, zo’n stom gevoel na een les heb ik nog niet eerder gehad maar nu ben ik al weer wat optimistischer gestemd, zulke les horen er af en toe gewoon bij, daar leer ik heel veel van. Ik had natuurlijk alleen gehoopt dat het wat beter zou lopen, voor mezelf en natuurlijk ook omdat Erzsi kwam kijken. Maar haar tips had ik uiteraard juist het hardste nodig nu.
Ik merk dat ik het heel irritant vind dat ik de namen van de leerlingen nog niet ken. Goede persoonlijke omgang met de leerlingen is iets waar ik veel waarde aan hecht. Maurice had het smoelenboek vorige week nog niet en vandaag ben ik het vergeten te vragen, volgende week dus!

Dingen die we besproken hebben tijdens de reflectie:

-Stappen kleiner maken! (akkoorden, schema, mol, stapsgewijs uitleggen)
-Tekst bij canon niet uitdelen, haalt de vaart eruit, kunnen ze wel uit het hoofd.
-‘Nu wil ik dat het even stil is’ Vermijd het woordje ‘even’ .
-Ga op tijd opruimen
-Begeleid de canon meteen, wacht daar niet te lang mee.
-Leg jezelf de stof eerst uit, schrijf het op in een minimaal aantal kernzinnen,
bedenk een metafoor om te verduidelijken
-Laat volgende week iedereen eerst weer spelen voor je met tekst verdergaat
-Link de vijf lagen die je uitlegde aan de blues: waar herken je een blues aan?: het akkoordschema!
-Je hield je staande
-Je blijft rustig

De rest krijg ik nog van Erzsi.

Nu lekker uitpuffen, morgen komen de ideeën voor volgende week wel.