woensdag 25 maart 2009

Stage les 2: Oranje springt en zingt

Ik blijf voorlopig nog even bij het beschrijvende bloggen. Heerlijk om je verhaal er even uit te typen en het later terug te kunnen lezen. 
Ik had vanochtend alle namen uit mn hoofd geleerd met het smoelenboek erbij, dus bij binnenkomst heb ik ze allemaal weer een hand gegeven en ze bij naam genoemd. 
We zijn weer gaan inzingen, ik wil ze eraan laten wennen dat dat er gewoon bij hoort. Daarna heb ik de lied nog een keer gedaan, nu konden ze het zelf in canon. Richard (zie vorige blog) was weer lekker vervelend bezig met: gaan zitten, gaan staan, sokken omhoog, broek optrekken enz. Maar hij zong wel mooi! Oftewel: José heeft hem gewezen op zijn gedrag maar ook positief op zijn emotionele bankrekening gestort door hem een compliment te geven. 
Na het succesmoment werden de tafels terug geschoven en heb ik blaadjes uitgedeeld. Dit moment had ik als ontspanning ingelast. Werkte goed! Ik had daarna de volle aandacht, alleen een beetje jammer dat we lang op Richard moesten wachten omdat die druk met zijn eigen dingen bezig was. 
Daarna kwam de luisteropdracht. Ik heb vier muziekfragmenten laten horen die allemaal een dier voorstelden. Ze moesten noteren welk dier ze bij de muziek vonden passen en waarom. 
Het was onrustig, ze waren niet geconcentreerd en er werd onderling gekletst. Ik probeerde ze natuurlijk wel te dimmen maar ik wist niet of ik nou boos moest worden of niet. 

Casus:

Ik wilde: dat ze goed luisterden en de opdracht maakten
Veel leerlingen wilden: met elkaar praten 
Ik deed: mijn best om ze stil te krijgen
Veel leerlingen: bleven toch onrustig
Ik dacht: moet ik nou boos worden?
Veel leerlingen dachten: we gaan lekker onze gang
Ik voelde: lichtelijke frustratie
De leerlingen voelden: dat ik niet zo tevreden was

Uiteindelijk kwamen er wel dingen uit die ik wilde horen zoals: 'Het klinkt als een nijlpaard omdat het zware, lage muziek is', maar de manier waarop was niet goed. 
Toen mijn mentor weer les ging geven was het weer rustiger, hij is een beetje boos geworden op een aantal leerlingen. Ik ben het dan wel niet altijd met zijn manier van lesgeven eens, dit pakte hij prima aan! 

Met de reflectie moest ik van hem eerst zelf met oorzaken en oplossingen komen. Dat was prettig. Hij vond de inhoud van de les oké, ik kan de manier waarop ik het breng alleen wel verbeteren. Minder schools, meer energie, meer uitdaging, veel variatie. Het is soms handig om mezelf in de leerlingen te verplaatsen en te denken: wat zou ik nou te gek vinden? 
Daar kan ik me wel in vinden, goede tip dus. 

Volgende week ga ik mijn eerste les aan de 3 VMBO geven, ik ben benieuwd!

4 opmerkingen:

Maarten zei

Respect dat je de namen uit je hoofd kent! hoe werkt dat handen geven bij de deur? kan me voorstellen dat ze daar een beetje lollig over zouden kunnen doen.. of is het een gewoonte op die school?

José zei

Ik ben nou eenmaal goed met namen, voordeeltje voor mij. Dat handen geven is geen gewoonte op school nee! Maar ik ben er eigenlijk wel voor: Meteen voor de les heb je met elke leerling individueel al even contact gehad. Vorige week gaf ik ze een hand en vroeg ik hoe ze heetten, deze week gaf ik ze een hand en noemde ik ze zelf bij naam, dat vonden ze juist wel leuk. Just try it.

José zei

Oh haha, nu heb ik iets bij mezelf geplaatst, handugggg

Maarten zei

Is juist handig als je hier reageert. dan krijg ik een mailtje. Anders loopt het allemaal een beetje door elkaar.. ;)