Totaal doorweekt kwamen Anna en ik aan op onze school. Mascara all over the face maar we werden er niet minder hartelijk om ontvangen. Wat een aardige mensen en wat een gezellige sfeer!
Aangekomen in mijn klas (groep 3/4) merkte ik hoe rustig de sfeer was. Juf Charlotte legde de rekenopgaven uit en vervolgens gingen ze zelf aan de slag. Op een gegeven moment werd het wat rumoerig en toen deed Charlotte iets wat voor mij een hele openbaring was:
Ze zei: 'oké jongens, FREEZE!' en alle kinderen bevroren in hun houding, je zag dat ze daar lol in hadden. In de ontstane stilte vertelde ze dat ze het graag stil wilde hebben en dat als er vragen waren, ze naar haar toe konden komen. Vervolgens zei ze: 'ONTDOOI' en iedereen ging rustig verder waar ze gebleven waren.
DAT IS TOCH GEWELDIG? Het werkte ontzettend goed.
Verder is de stagebegeleider even met mij komen praten over een aantal bijzondere gevallen in de groep. Er is een jongetje met klassiek authisme, waar het voor mij op neer komt is dat ik moet zorgen dat alles wat ik doe duidelijk en gestructureerd gebeurd, en dat ik geen onverwachte dingen doe waar hij van kan schrikken. Verder is er nog een meisje wat onderzocht wordt op autisme, een jongetje met een leerachterstand en een jongetje met een leervoorsprong maar een sociale achterstand. Een bijzondere groep dus, maar voor mij een des te grotere uitdaging!
Later zijn we met z'n allen in de kring gaan staan en hebben ze een Spaans liedje voor mij gezongen. Mijn eerste reactie was natuurlijk:'Wat mooi!' maar stiekem kan het veeeel beter. De juf gaf niet aan wanneer ze precies gingen beginnen en op welke toon dus het kwam erop neer dat pas bij de derde zin iedereen een beetje als een geheel ging zingen. Het is nog erg toononvast dus ik heb een leuke klus voor de boeg!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten