Credo

Een credo schrijven, dat viel niet mee kan ik je wel vertellen. Ik ben een aantal keer opnieuw begonnen met een verhaaltje over wat ik nou belangrijk vind in muziekonderwijs enz. maar ik kwam gewoon niet tot een lopend verhaal. Daarom heb ik besloten het bij een lijstje te houden, lekker overzichtelijk en makkelijk aan te vullen.
Op de vraag 'waarom muziek in het onderwijs' durf ik nog geen antwoord te geven.
Heb je muziek wel echt Nodig later?
We hebben in de klas een discussie gehad met als stelling: 'zonder muziek kun je niet leven'.
Ik HOU echt van muziek. In muziek zit liefde, gevoel en emotie. Als ik voor mezelf spreek zou ik zeggen dat ik niet zonder kan, dan zou ik gek worden van het gemis. Het is net zoals liefde, dat heb ik ook nodig. Misschien moet ik niet eens een onderscheid maken tussen muziek en liefde?
Maar even terugkomend op de stelling: dingen als eten en drinken heb je Echt maar dan ook Echt nodig om in leven te blijven. Muziek komt niet op de eerste plaats. Toch hebben we met de klas besloten dat het er waarschijnlijk raar uitziet in een wereld zonder muziek. Dat moet toch een depressief zooitje worden!
Ik heb de mogelijkheid om veel met muziek bezig te zijn, ik heb de mogelijkheid mijn liefde voor muziek over te brengen aan kinderen, ik vind dat een voorrecht, ik prijs me gelukkig!

En dan nu mijn overzichtelijk, voorlopig credo:

Een goede leraar geeft duidelijke grenzen aan.
Binnen die grenzen is er genoeg ruimte en vrijheid voor kinderen om zelf aan de gang te gaan.
Er heerst een ontspannen sfeer.
Samen muziek maken, ontdekken, voelen en ervaren staat centraal.
Er is aandacht voor iedereen.
Er is een goede interactie tussen leraar en leerling.
Vragen stellen is een goed leermiddel.
Plezier maken door middel van de muziek.
De leraar kan flexibel zijn.
Enthousiasme en liefde voor het vak wordt overgebracht.